Херувимская песнь "Софрониевская" - П. Г. Чесноков

ХЕРУВИМСКА ПЕСМА (Cherubic Hymn) - Бортњански (Bortniansky)

Dimitri Bortniansky (1751-1825) - Let my prayer arise

Οι συμβουλές προς το παιδί και το «Εγώ» .............

Δεν ήταν η πρώτη φορά που μου τύχαινε. Κι όμως δεν κατάφερα να το συνηθίσω. Έτσι και τώρα. Εκνευρίστηκα λοιπόν. Και να η ιστορία. Είχε έρθει ένα από τα παιδιά μου να με συμβουλευτεί για κάτι σημαντικό. Βέβαια η πείρα μου έπρεπε να με είχε προειδοποιήσει: «Το παιδί έρχεται να σε συμβουλευτεί έχοντας πάρει κιόλας τη δικιά του απόφαση. Απλά ζητά… συνενόχους, ζητάει να ακούσει ακόμα ένα ναι σε αυτό που ήδη έχει διαλέξει».
Αυτή τη φωνή της πείρας την ακούω πάντα η χαμηλόφωνα η… κατόπιν εορτής. Ποτέ στην ώρα της. Τι κρίμα!

Παρασύρθηκα λοιπόν. Πολύ συγκινημένη γιατί με συμβουλεύεται, πολύ συγκινημένη και ευτυχισμένη γιατί η αυθεντία μου -επιτέλους- αναγνωρίζεται, ενθουσιασμένη γιατί η γνώμη μου έχει βαρύτητα κι είναι πολύτιμη, μίλησα. Με ιερό ενθουσιασμό ανέπτυξα την άποψή μου που δεν ήταν μια άποψη αλλά η μόνη άποψη. Κι εκεί την «πάτησα», από συμβουλάτορας σεβάσμιος, έγινα κατηγορούμενη.
«Πάντα είσαι απόλυτη… η στενοκεφαλιά της γενιάς σας… η μονολιθική σου τοποθέτηση… δεν καταλαβαίνεις…».

Εκνευρίστηκα λοιπόν. Θύμωσα. Εδώ δεν αμφισβητούνταν μόνο οι απόψεις της γενιάς μου αλλά ΕΓΩ σαν άτομο κινδύνευα να καταποντιστώ! ΕΓΩ θιγόμουνα, ούτε λίγο ούτε πολύ ΕΓΩ δεν ήξερα τι έλεγα!

Διαβάστε τη συνέχεια του ενδιαφέροντος κειμένου της συγγραφέως Γαλάτειας Γρηγοριάδου-Σουρέλη στην Άλλη Όψη.


http://istologio.org

Το παιδί και τα καρφιά ...............(..μία ιστορία για τον θυμό..)

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα παιδί που θύµωνε µε το παραµικρό και είχε πολύ κακούς τρόπους. Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακούλι µε καρφιά και του είπε ότι κάθε φορά που θα φέρεται άσχηµα θα πρέπει να καρφώνει ένα καρφί στο φράχτη. Την πρώτη µέρα το παιδί κάρφωσε δεκαέξι καρφιά. Όµως, καθώς περνούσαν οι εβδοµάδες, όλο και κατάφερνε να χαλιναγωγεί τη συµπεριφορά του και τα καρφιά ολοένα λιγόστευαν.

Είχε καταλάβει ότι του ήταν προτιµότερο να ελέγχει τις τάσεις του παρά να τρέχει να καρφώνει καρφιά στο φράχτη. Και τελικά έφτασε η µέρα που το παιδί δεν έχασε καθόλου την ψυχραιµία του. Το είπε λοιπόν στον πατέρα του και τότε εκείνος του είπε ότι τώρα θα έπρεπε να ξεκαρφώνει ένα καρφί για κάθε µέρα που δεν θα ξεσπούσε σε οργή. Οι µέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά είπε στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλες τις πρόκες. Τότε ο πατέρας πήρε το γιο του απ’ το χέρι και τον πήγε κοντά στο φράχτη, κι εκεί του είπε:

"Πολύ καλά τα κατάφερες γιε µου, για δες όµως τις τρύπες στο φράχτη. Ποτέ πια ο φράχτης µας δεν θα είναι όπως πριν.

Όταν είσαι θυµωµένος και λες άσχημα λόγια, αυτά αφήνουν πληγές. Μπορείς να µαχαιρώσεις κάποιον, και µετά να τραβήξεις το µαχαίρι, αλλά, όσες φορές κι αν θα ζητήσεις συγγνώµη, η πληγή θα µείνει εκεί. Κι ένα τραύµα µε λόγια είναι τόσο κακό όσο κι ένα τραύµα στο σώµα."

Ο καθένας μπορεί να θυμώσει, είναι εύκολο. Αλλά να θυμώσεις με το σωστό άνθρωπο, στο σωστό βαθμό, για το σωστό λόγο, τη σωστή στιγμή και με το σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο.

Μπορείς να μαντέψεις το μέγεθος ενός ανθρώπου από το μέγεθος των πραγμάτων που τον κάνουν να θυμώνει.

πηγη

Καλημέρα, καλό Σαββατοκύριακο!

Καλημέρα!

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!

Οι απόστολοι και οι άγιοι νήστευαν και προσεύχονταν! (Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς)

…Όσο ο άνθρωπος απλώς φιλοσοφεί περί Θεού, είναι αδύναμος κι εντελώς ανήμπορος έναντι ενός πονηρού πνεύματος. Το πονηρό πνεύμα λοιδορεί τις ανήμπορες σοφιστείες του κόσμου. Αλλά μόλις ένας άνθρωπος αρχίσει να νηστεύει και να προσεύχεται στον Θεό, το πονηρό πνεύμα κυριεύεται από απερίγραπτο φόβο.

Με κανέναν τρόπο δεν μπορεί το κακό πνεύμα να ανεχθεί το ηδύπνοον της προσευχής και της νηστείας. Ασφυκτιά και αδυνατίζει μέχρι εξαντλήσεως. Στον άνθρωπο ο οποίος μόνον φιλοσοφεί περί πίστεως, υπάρχει άπλετος χώρος μέσα του για τα δαιμόνια. Αντίθετα, στον άνθρωπο που με ειλικρίνεια αρχίζει να νηστεύει και να προσεύχεται στον Θεό, με υπομονή και ελπίδα, ο χώρος αυτός στενεύει, το δαιμόνιο στενοχωρείται και αναγκάζεται να φύγει από έναν τέτοιο άνθρωπο. Για ορισμένες σωματικές ασθένειες υπάρχει μία μόνο γιατρειά.

Για τη μεγαλύτερη αρρώστια της ψυχής, τη δαιμονική καταληψία, υπάρχουν δύο θεραπείες που πρέπει να εφαρμοστούν μαζί και ταυτοχρόνως: η νηστεία και η προσευχή. Οι απόστολοι και οι άγιοι νήστευαν και προσεύχονταν στον Θεό. Γι’ αυτό ήταν τόσο ισχυροί εναντίον των πονηρών πνευμάτων.

Φιλάνθρωπε Κύριε, Ιατρέ και Αρωγέ μας σε κάθε συμφορά, δυνάμωσέ μας με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, ώστε να μπορούμε να ακλουθούμε τις σωτήριες συνταγές Σου για τη νηστεία και την προσευχή προς χάριν της σωτηρίας, της δίκης μας αλλά και των συνανθρώπων μας.

Ότι Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνηση εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Πρόλογος της Αχρίδος», εκδ. Άθως)

http://fdathanasiou.wordpress.com/

Λόγια ενός "μαχητή" Διοικητή που προσπαθεί στο εξωτερικό να κρατήση την Ελλάδα στο ύψος της!!

Λόγια ενός Έλληνα αξιωματικού του κυρίου Χατζηθεοφάνους Γεωργίου που με φιλότιμο όπως έλεγε και ο μακαριστός Γέροντας Παίσιος μας μίλησε για την αποστολή της Ελληνικής ειρηνευτικής δύναμης στα βαλκάνια...!!!

.......σας ευχαριστώ θερμά όμως η επαναλειτουργία του Ιερου Ναου ήταν μια συλλογική προσπάθεια της Ελληνικής Δύναμης. Το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε είναι ότι υπάρχει και η ισχυρή Ελλάδα για την οποία πρέπει να είμαστε υπερήφανοι.......

.....Καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων σε αυτή την ευαίσθητη περιοχή των Βαλκανίων που βρίσκεται στο εγγύς γεω-στρατηγικό περιβάλλον της Χώρας μας. Παράλληλα εκπροσωπώντας παγκόσμιες αρχές και αξίες όπως μας δίδαξαν οι πρόγονοί μας βοηθάμε όλους ανεξαιρέτως τους κατοίκους της περιοχής να επουλώσουν τις πληγές του πολέμου και να δημιουργήσουν ένα καλύτερο αύριο για τους ίδιους και για τα παιδιά τους. Σχολικές τσάντες με την έναρξη της σχολικής χρονιάς, τρόφιμα, φάρμακα αλλά και εθελοντική αιμοδοσία και πλήθος άλλων δραστηριοτήτων στην ίδια κατεύθυνση έχουν συμβάλλει σημαντικά στην δημιουργία θετικών αισθημάτων όλων κατοίκων προς τη Χώρα μας. Και συνεχίζουμε.....

.....πρόσφατα μας επισκέφθηκαν ο ηγούμενος και μοναχοί της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους. Ήταν για εμάς δώρο Θεού....


....πιστεύω πως είναι πολύ σημαντικό για όλους τους Έλληνες να γνωρίζουν πως πέρα από την Ελλάδα της εσωστρέφειας και των φοβικών συνδρόμων υπάρχει και η άλλη Ελλάδα...


....η δυνατή Ελλάδα που μπορεί με λίγη προσπάθεια να γίνει τεράστια... τουλάχιστο στα Βαλκάνια...


.....υπάρχουν πολλά περιθώρια όμως δυστυχώς οι "κρατούντες" στερούνται οραμάτων...


......τους περισσότερους ενδιαφέρει το ύψος των τραπεζικών τους λογαριασμών γι' αυτό και τούτη τη δύσκολη περίοδο για τη Χώρα μας όλοι μιλούν για "οικονομικό πρόβλημα" και αδυνατούν να αντιληφθούν ότι το πρόβλημα είναι βαθύτατα κοινωνικό και όσο δεν το κατανοούν δεν πρόκειται να το επιλύσουν...


.......οι Έλληνες δεν έχουν ανάγκη από λογιστές αλλά από ηγέτες με οράματα που θα τους εμπνέυσουν και είναι έτοιμοι να τους ακολουθήσουν και να κάνουν και πάλι θαύματα...


.....εμείς εδώ το παλεύουμε... και πάμε καλά...


....ενδεικτικά αναφέρω ότι πριν τις εκλογές ο Δήμαρχος της περιοχής μου ζήτησε να κάνουμε βόλτα στο ............ για να κερδίσει ψηφοφόρους αφού όπως ο ίδιος ισχυρίζεται όλοι οι κάτοικοι αγαπούν την Ελληνική δύναμη...


.....αυτά σε μια περιοχή που πριν ήταν εχθρική προς τη Χώρα μας... Είναι τόσα πολλά που θα μπορούσα να σας πω ίσως κάποια φορά να βρεθούμε και να τα πούμε από κοντά.......


.....εύχομαι κάθε επιτυχία στο δύσκολο έργο σας... αυτό του δασκάλου...ιδιαίτερα στις μέρες μας που έχουν απαξιωθεί όλοι οι θεσμοί... 



ο Γέροντας Παίσιος έλεγε οτι μέσα στο στρατό υπάρχουν ψυχές καθαρές, παλικάρια όπως παλιά  που κρατάνε ακόμα και αλοίμονο αν χαθούν....


αφιερωμένο στο Χρήστο, το Μπάμπη, τον Γιάννη, το Γεώργιο, το Στέλιο, το Θεμιστοκλή, το Νίκο, το Δημήτρη, το Βασίλη, τον Ιωσήφ, το Γιώργο, το Θεοφάνη, το Γιάννη, τον Ανέστη, το Θόδωρο, το Γιώργο, ......και όλους όσους ακόμα φυλάνε Θερμοπύλες!!!

Καλημέρα!

Καλημέρα!!

Αντιμετώπιση περιπτώσεων απελπισίας............Γέροντας Παισιος

Ήρθε κάποιος νεαρός αναστατωμένος καί μου είπε: Γέροντα, δέν πρόκειται νά διορθωθώ. Μου είπε ό πνευματικός μου: “αυτά είναι καί κληρονομικά…”. Τόν είχε πιάσει απελπισία. Έγώ, όταν μου πή κάποιος ότι έχει προβλήματα κ.λπ., θά του πώ: Αυτό συμβαίνει γι’ αυτόν καί γι’ αυτόν τόν λόγο γιά ν’ άλλάξης, πρέπει νά κάνης εκείνο κι εκείνο. Έχει λ.χ. κάποιος έναν λογισμό πού τόν βασανίζει καί δέν κοιμάται, παίρνει χάπια γιά τό κεφάλι, γιά τό στομάχι καί μέ ρωτάει: Νά κόψω τά χάπια;. Όχι, του λέω, νά μήν κόψης τά χάπια. Νά πετάξης τόν λογισμό πού σέ βασανίζει καί ύστερα νά τά κόψης. Αν δέν πετάξης τόν λογισμό, έτσι θά πάς θά ταλαιπωρήσαι.

Γιατί, τί θά ώφελήση νά κόψη τά χάπια, όταν κρατάη μέσα του τόν λογισμό πού τόν βασανίζει;

Καλά είναι ό πνευματικός νά μή φθάνη μέχρι του σημείου νά άνάβη κόκκινο φως νά ανέχεται λίγο μία κατάσταση, αλλά φυσικά πρέπει καί ό άλλος νά δουλεύη σωστά, γιά νά βοηθηθή. Ένας νεαρός ζόρισε κάποια φορά τήν αρραβωνιαστικιά του – ποιος ξέρει τί της έλεγε; -καί εκείνη άπό τήν αγανάκτηση της πήρε τό αυτοκίνητο καί έφυγε καί στόν δρόμο σκοτώθηκε.

Μετά ό νεαρός ήθελε νά αύτοκτονήση, γιατί ένιωθε ότι αυτός έγινε αιτία καί σκοτώθηκε ή κοπέλα. Όταν ήρθε καί μου τό είπε, άν καί στήν ουσία είχε κάνει έγκλημα, τόν παρηγόρησα καί τόν έφερα σέ λογαριασμό. Έπειτα όμως τό έρριξε τελείως έξω, έγινε τελείως αδιάφορος, βρήκε έν τω μεταξύ καί μιά άλλη. “Οταν ξαναήρθε μετά άπό δύο-τρία χρόνια, τού έδωσα ένα τράνταγμα γερό, γιατί τότε δέν υπήρχε κίνδυνος νά αύτοκτονήση. Χρειαζόταν τό τράνταγμα, άφού δέν υπήρχε αναγνώριση.

Δέν καταλαβαίνεις, τού είπα, ότι έκανες φόνο, ότι έγινες αιτία καί σκοτώθηκε ή κοπέλα;. Άν δούλευε σωστά, θά συνέχιζε νά ύποφέρη, άλλά θά ανταμειβόταν μέ θεϊκή παρηγοριά δέν θά έφθανε σ’ αυτήν τήν κατάσταση τήν άλήτικη τής αδιαφορίας. Θέλει δηλαδή πολλή προσοχή. Κάνει κάποιος ένα σφάλμα καί πέφτει στήν απελπισία. Εκείνη τήν στιγμή μπορεί νά τόν παρηγόρησης, άλλά, γιά νά μή βλαφθή, χρειάζεται καί τό δικό του φιλότιμο. Μιά φορά είχε έρθει στο Καλύβι ένα νέο παιδί απελπισμένο, γιατί έπεφτε σέ σαρκική αμαρτία καί δέν μπορούσε νά απαλλαγή άπό αυτό τό πάθος.

Είχε πάει σέ δυο πνευματικούς πού προσπάθησαν μέ αυστηρό τρόπο νά τό βοηθήσουν νά καταλάβη ότι είναι βαρύ αυτό πού κάνει. Τό παιδί απελπίσθηκε. Άφού ξέρω ότι αυτό πού κάνω είναι αμαρτία, είπε, καί δέν μπορώ νά σταματήσω νά τό κάνω καί νά διορθωθώ, θά κόψω κάθε σχέση μου μέ τόν Θεό. Όταν άκουσα τό πρόβλημα του, τό πόνεσα τό καημένο καί τού είπα: Κοίταξε, ευλογημένο, ποτέ νά μήν ξεκινάς τον αγώνα σου άπό αυτά πού δέν μπορείς νά κάνης, άλλά άπό αυτά πού μπορείς νά κάνης. Γιά νά δούμε τί μπορείς νά κάνης, καί νά άρχίσης άπό αυτά. Μπορείς νά εκκλησιάζεσαι κάθε Κυριακή;.

Μπορώ, μού λέει. Μπορείς νά νηστεύης κάθε Τετάρτη και Παρασκευή;. Μπορώ. Μπορείς νά δίνης ελεημοσύνη τό ένα δέκατο άπό τόν μισθό σου ή νά επισκέπτεσαι άρρωστους καί νά τούς βοηθάς;. Μπορώ. Μπορείς νά προσεύχεσαι κάθε βράδυ, έστω κι άν αμάρτησες, καί νά λές “Θεέ μου, σώσε τήν ψυχή μου”;. Θά τό κάνω, Γέροντα, μού λέει. Άρχισε λοιπόν, του λέω, άπό σήμερα νά κάνης όλα αυτά πού μπορείς, καί ό παντοδύναμος Θεός θά κάνη τό ένα πού δέν μπορείς. Τό καημένο ηρέμησε καί συνέχεια έλεγε: Σ’ ευχαριστώ, πάτερ. Είχε, βλέπεις, φιλότιμο καί ό Καλός Θεός τό βοήθησε.

http://gerontes.wordpress.com

Καλημέρα!

Καλημέρα! 

Καλή συνέχεια στην εβδομάδα σας!

Καλημέρα!

Καλημέρα σε όλους!

Σε σένα τον άγνωστο που γιορτάζεις σήμερα......

 Σε σένα τον άγνωστο που γιορτάζεις σήμερα, που δεν ξέρω το όνομα σου , δεν θυμάμαι αν σε είδα ποτές, μα είναι βέβαιο πως, αν τα πράγματα είναι όπως τα λένε οι άγιοι, έχεις κλαψει πολύ εξαιτίας μου....

Ήμαρτον Άγιε Άγγελε , οδήγησον με εις οδόν σωτηρίας...

απο το ξεχωριστό blog Misha

Πρόσεχε φίλε.....

-Πρόσεχε τις σκέψεις σου,

γίνονται λόγια

-Πρόσεχε τα λόγια σου,

γίνονται πράξεις

-Πρόσεξε τις πράξεις σου,

γίνονται συνήθειες

-Πρόσεχε τις συνήθειες σου,

γίνονται χαρακτήρας

-Πρόσεχε το χαρακτήρα σου

γιατί γίνεται η« μοίρα» σου

http://orthodoxigynaika.blogspot.com

Καλημέρα!

Καλημέρα! Να έχετε μια όμορφη μέρα!

Καλό, κακό, ποιος ξέρει ;

Κάποτε σε ένα χωριό κάπου στην ανατολή ένας χωρικός είχε εφτά άλογα για να κάνει τις δουλειές του.

Μιά μέρα όλα τα άλογα το έσκασαν και πήραν τα βουνά .. χάθηκαν. Έρχονται λοιπόν οι συγχωριανοί του μέσα στην μαύρη θλίψη και άρχισαν να του λένε διάφορα.

- Πώ πώ! τι καταστροφή σε βρήκε! πώς θα ζήσεις τώρα; που θα βρεις λεφτά ν’ αγοράσεις άλλα; … και τα λοιπά…

Ο χωρικός ήρεμος και ατάραχος είπε:

Καλό κακό, ποιός ξέρει;

Πέρασαν λίγες μέρες και μιά μέρα εκεί στα καλά καθούμενα να’ σου πίσω τα εφτά άλογα!!! Και όχι μόνα τους! αλλά είχαν φέρει μαζί τους και άλλα εφτά άγρια άλογα και τώρα ο χωρικός είχε δέκα τέσσερα άλογα.

Ξαναμαζεύονται λοιπόν οι συγχωριανοί μεσ’ στην τρελλή χαρά και άρχισαν να του λένε πάλι διάφορα.

- Τι τυχερός που είσαι! Τώρα θα βγάζεις πολλά λεφτά… όλα καλά σου πάνε! και τα παρόμοια. Ο χωρικός ήρεμος και ατάραχος είπε:

-Καλό κακό, ποιός ξέρει;

Μετά από λίγες μέρες ο γιός του χωρικού στην προσπάθειά του να τιθασεύσει τα άγρια άλογα έπεσε και έσπασε το πόδι του. Ξαναμαζεύονται λοιπόν οι συγχωριανοί και αρχίζουν πάλι τα δικά τους.

- Συμφορά! κακοτυχία! αυτά τα άγρια άλογα να τα διώξεις! παραλίγο να σου σκοτώσουν το παιδί! και άλλα διάφορα…

Ο χωρικός ήρεμος και ατάραχος είπε:

-Καλό κακό, ποιός ξέρει;

Μετά από λίγες μέρες γίνεται πόλεμος στην χώρα και όλα τα παλικάρια του χωριού επιστρατεύτηκαν και πήγαν στην πρώτη γραμμή. Πολλά σκοτώθηκαν στον πόλεμο και δεν ξαναείδαν το χωριό τους. Ο γιός του χωρικού με το σπασμένο πόδι δεν επιστρατεύτηκε. Και έτσι γλύτωσε την ζωή του.

Τελικά για ότι μας συμβαίνει στην ζωή …

-Καλό κακό, ποιός ξέρει;

Πηγή: http://agiabarbarapatras.blogspot.com/2009/06/blog-post_1839.html
http://vatopaidi.wordpress.com

Καλημέρα!

Καλημέρα!

Καλημέρα, καλή εβδομάδα!

Καλημέρα! Καλή και ευλογημένη Κυριακή!

Καλή εβδομάδα!

Καλημέρα, καλό Σαββατοκύριακο!

Καλημέρα, Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!

Καλημέρα!

Καλημέρα!

Να έχετε μια όμορφη ημέρα!