Κυριακή, 22 Ιουλίου 2018

Η ωφέλεια της ταπείνωσης


“Γιά ποιά αὐτοπεποίθηση μιλᾶμε... ;


Ὁ ἄνθρωπος εἶναι μυστήριο ! Καί ἄν σέ ἔβαλαν νά κρίνεις νά σκεφθεῖς: “εἶναι αὐτή ἡ κρίση θεική ἤ εἶναι γεμάτη ἐμπάθεια ;”

... Νά μήν ἔχετε ἐμπιστοσύνη στόν ἑαυτό σας οὔτε στήν κρίση σας. Ὑπάρχει μέσα πολύς ἐγωισμός , ὅταν κανείς κρίνει. Ἐμένα μέ βάζουν νά κρίνω ἕνα θέμα καί ἐνῶ δέν θέλω ...ὅταν πάω νά κάνω προσευχή , δέν νιώθω, ἄς ὑποθέσουμε, ἐκείνη τήν γλυκύτητα πού νιώθω ἄλλες φορές. Ὄχι ὅτι μέ πειράζει ἡ συνείδησή μου γιά κάτι, ἀλλά γιατί ἔκρινα σάν ἄνθρωπος.

... Ὄταν κανείς κάνει πνευματική δουλειά στόν ἑαυτό του , ὅταν ἀγων.ιζεται τότε φωτίζεται ἀπό τόν Θεό. ...Γι'αὐτό καί βλέπει μακριά. Ἕνας πού ἔχει μυωπία , ἀπό κοντά βλέπει τά πράματα καλά, ἀλλά μακριά δέν βλέπει. Καί ἔνας πού δέν ἔχει μυωπία, ἔ, τό πολύ-πολύ θά δεῖ λίγο μακρύτερα, ἀλλά καί αὐτό δέν λέει τίποτε.Τά σωματικά μάτια εἶναι δύο · τά πνευματικά εἶναι πολλά.

... Ἄν δέν ἐξαγνισθεῖ ὁ ἄνθρωπος, ἄν δέν ἔρθει ὁ θεῖος φωτισμός, ὅσο σωστή καί ἄν εἶναι ἡ ἄλλη γνώση-αὐτό βλέπω-εἶναι ἕνας ὀρθολογισμός καί τίποτε παραπάνω.Καί ἄν λείψει ὀ θεῖος φωτισμός , καί αὐτά πού θά ποῦν καί θά γράψουν, δέν θά βοηθήσουν. Βλέπετε τό ψαλτῆρι πού εἶναι γραμμένο μέ θεῖο φωτισμό , τί βαθιά νοήματα ἔχει! Μάζεψε ἄν θέλεις ὄλους τούς Θεολόγους, ὅλους τούς φιλολόγους, καί θά δεῖς ὅτι ἕναν ψαλμό μέ τέτοιο βάθος δέν μποροῦν νά φτιάξουν! Ἐνῶ ὁ Δαβίδ ἦταν ἀγράμματος, ἀλλά βλέπεις καθαρά πῶς τόν ὁδηγοῦσε τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ.

Καί ἡ Ἐκκλησία σήμερα ταλαιπωρεῖται , γιατί λείπει ὁ θεῖος φωτισμός καί καθένας πιάνει τά πράματα ὅπως θέλει. Μπαίνει καί τό ἀνθρώπινο στοιχεῖο καί δημιουργοῦνται πάθη καί ἁλωνίζει μετά ὁ διάβολος. Γι' αὐτό δέν θά πρέπει νά ζητοῦν ἐξουσία οἱ ἄνθρωποι πού ἐξουσιάζονται ἀπό τά πάθη τους.

- Δηλαδή ,γέροντα, πρέπει νά ζητοῦν ἐπίμονα τόν θεῖο φωτισμό οἱ ἄνθρωποι ;

- Ναί , γιατί ἀλλιῶς οἱ λύσεις πού δίνουν εἶναι ἐνέργεια τοῦ μυαλοῦ. Δημιουργεῖται σύγχυση μετά. ...

...Καί πάντα γιά κάθε τί πού σκέφθεσθε νά κάνετε , νά λέτε “ἄν θέλει ὁ Θεός”, μήν πάθετε καί 'σεῖς ὅ, τι ἔπαθε κάποιος μιά φορά. Εἶχε ἀποφασίσει νά πάει στό ἀμπέλι του γιά δουλειά. Αὔριο πρωΐ-πρωΐ, λέει στή γυναίκα του , θά πάω στό ἀμπέλι῾ “Ἄν θέλει ὁ Θεός θά πᾶς”, τοῦ λέει ἐκείνη. “Θέλει δέν θέλει ὀ Θεός, λέει ἐκεῖνος , ἐγώ θά πάω”. Τήν ἄλλη μέρα ξεκίνησε νύχτα. Στόν δρόμο ἐν τῷ μεταξύ πιάνει τέτοιος κατακλυσμός, πού ἀναγκάσθηκε νά γυρίσει πίσω. Δέν εἶχε φέξει ἀκόμη. Χτυπάει τήν πόρτα, “ποιὀς εἶναι;”, ρωτᾶ ἡ γυναίκα του. “Ἄν θέλει ὁ Θεός λέει ἐκεῖνος ,ὁ ἄνδρας σου εἶμαι!”... Ὁ ἄνθρωπος , ἄν θέλει νά μή βασανίζεται , πρέπει νά πιστέψει στό “χωρίς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν”, πού εἶπε ὁ Χριστός. Νά ἀπελπισθεῖ δηλαδή ἀπό τόν ἑαυτό του μέ τήν καλή ἔννοια καί νά πιστέψει στήν δύναμη τοῦ Θεοῦ. ...Τότε βρίσκει τόν Θεό. ...Οἱ πιό πνευματικοί ἄνθρωποι ἀπελπίζονται μόνο ἀπό τό “ἐγώ” τους , διότι τό “ἐγώ” φέρνει στόν ἄνθρωπο ὅλη τήν πνευματική δυστυχία.


Ὁ Χριστός ζητοῦσε πρῶτα τήν πίστη στήν δύναμη τοῦ Θεοῦ καί ὕστερα ἔκανε τόθαῦμα. “Ἄν πιστεύεις στήν δύναμη τοῦ Θεοῦ, θά γιατρευθεῖς”, ἔλεγε. Ὄχι ὅπως λένε λανθασμένα μερικοί σήμερα : “ Ὁ ἄνθρωπος ἔχει δυνάμεις καί ἄν πιστεύει στίς δυνάμεις του, μπορεῖ νά κάνει τά πάντα”..: Νά πιστεύεις δέν λέει τό Εὐαγγέλιο; Συμφωνοῦμε ἑπομένως. “Ναί”, ὁ Χριστός ἔλεγε “πιστεύεις;”, ἀλλά ἐννοοῦσε: “Πιστεύεις στόν Θεό;” Πιστεύεις ὅτι μπορεῖ ὁ Θεός;"" Ζητοῦσε τήν διαβεβαίωση τοῦ ἀνθρώπου ὅτι πιστεύει στόν Θεό , καί τότε βοηθοῦσε.

Πουθενά τό Εὐαγγέλιο δέν λέει νά πιστεύω στόν ἐγωισμό μου, ἀλλά νά πιστεύω στόν Θεό., ὅτι μπορεῖ ὁ Θεός νά μέ βοηθήσει, νά μἐ θεραπεύσει. Αὐτοί ὅμως τά παίρνουν ἀνάποδα καί λένε: “"Ὁ ἄνθρωπος ἔχει δυνάμεις καί πρέπει νά πιστεύει στόν ἑαυτό του”. Τό νά πιστεύει κανείς στόν ἑαυτό του ἔχει ἔγωισμό ἤ δαιμονισμό.

- Μπορεῖ ἕνας ἄνθρωπος πού εἶναι ἔξυπνος , ἀλλά ἔχει πάθει, νά ἔχει σωστή κρίση ;

- Κατ'ἀρχάς νά προσέξει νά μήν πιστεύει στό μυαλό του, γιατί , ἄν εἶναι πνευματικός ἄνθρωπος, θά πλανηθεῖ καί, ἄν εἶναι κοσμικός, θά τρελλαθεῖ . Νά μήν πιστεύει στόν λογισμό του. Νά ρωτᾶ , νά συμβουλεύεται ,νά ἁγιάσει τήν ἐξυπνάδα του. Καί γενικά ὅλα ὅσα ἔχει ὁ ἄνθρωπος , ὅλα νά τά ἁγιάζει. Ὅταν ἡ ἐξυπνάδα ἁγιασθεῖ, βοηθᾶ νά ἀποκτήσει κανείς τήν διάκριση. Ἕνας ἔξυπνος ἄν δέν ἁγιασθεῖ δέν ἔχει πνευματική διάκριση. Ἕνας πάλι ἀπό τήν φύση του ἁπλός μπορεῖ ἕναν πλανεμένο νά τόν πάρει γιά ἅγιο καί ἕναν θηλυπρεπῆ νά τόν πάρει γιά εὐλαβή.


Γέροντος Παισίου, ἀπό τό βιβλίο “ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ”

Ένας Γέροντας χωρίς διάκριση................(Γέροντος Πορφυρίου)


Μερικούς μήνες πριν γνωρίσω τον π. Πορφύριο, επειδή βρισκόμουν σέ μεγάλη πνευματική ανάγκη καί, έπικαίρως, στενός φίλος με πληροφόρησε γιά κά­ποιον παρεπιδημούντα αγιορείτη Γέροντα, πού λέγανε ότι είχε διορατικό χάρισμα, τον επισκέφθηκα και μάλι­στα χωρίς προηγούμενη ευλογία τού πνευματικού μου. Άλλα ό γέρων εκείνος, αντί νά με αναπαύσει ψυχικά, μεγάλωσε τήν ταραχή μου. "Οταν τό ανέφερα στον πνευ­ματικό μου, μού απάντησε: Άν μού τό 'λεγες, δε θά σού έδινα ευλογία νά πάς στο συγκεκριμένο αυτό άνθρωπο. Όταν ήλθε τό πλήρωμα τού χρόνου καί, με παραπεμπτικό πλέον του πνευματικού μου, γνώρισα τόν π. Πορφύριο, ό όποιος με άνέπαυσε πλήρως, τού ανέ­φερα και για εκείνη τήν συνάντηση μου με τόν αγιορείτη Γέροντα. Ό π. Πορφύριος τόν ήξερε και μοϋ είπε, κάπως συνεσταλμένα: «Τώρα ό Θεός τόν άνέπαυσε. Είναι λεπτό αυτό τό θέμα. Δεν τα κατάφερνε και τόσο ό ευλογημένος. Σε κάποιον είπε ότι θά γίνει δεσπότης και τώρα θέλει νά πετάξει τά ράσα. Ό θεός νά τόν συγχωρήσει».


Έχεις πολύ καλό πνευματικό



Μιά από τις τελευταίες φορές πού είδα τό Γέροντα, μου είπε:

- "Ακου, Π. "Εχεις πολύ καλό πνευματικό. Έσύ δεν πρέπει πια νά ξανάρθεις.

Πικράθηκα. Πικράθηκα πολύ εκείνη τή στιγμή. Τί λέει άραγε; Μέ διώχνει; Γιατί;

Τώρα ξέρω. Ξέρω πώς ήταν ή πνευματική διαθήκη του. πράγματι ό πνευματικός μου είναι εκείνος πού σηκώνει τώρα τό βάρος απ όλες τις αδυναμίες μου. Ή ευχή τού Γέροντα άς κάνει πιο ελαφρό τό βαρύ και έπίμοχθο έργο του.

"Οταν ανάγκαζα τόν Παππούλη νά εγκρίνει τό θέλημα μου, έχανα

Πολλές φορές τόν ρωτούσα. - Παππούλη μου, νά πάω έκεϊ;

- Νά πάς, μοΰ έλεγε, αν έβλεπε ότι θά περνούσα καλά. Όταν όμως έβλεπε ότι δε θά περνούσα καλά ή κάτι θά μού συνέβαινε, μοΰ έλεγε όχι.

Τώρα έγώ, επειδή μού άρεσε νά πάω στο μέρος γιά τό όποιο τόν είχα ρωτήσει άπ' τήν αρχή, προσπαθούσα μέ διάφορες δικαιολογίες νά τοΰ αλλάξω την αρχική του απόφαση. Αυτός στή συνέχεια δέ μοϋ χαλούσε τό χατίρι, άλλα εγώ σίγουρα θυμάμαι ότι δέν πέρναγα καλά ή κάτι θά μοΰ συνέβαινε, αν δέν ήταν μέ τήν αρχική του ευλογία.


Νά ενεργείς μέ τήν ευλογία της Εκκλησίας και τοΰ πνευματικού

Ελέγε ό π. Πορφύριος στον Σέρβο μετέπειτα Επίσκο­πο Ειρηναίο Μπούλοβιτς:

«"Ακουσε, παιδί μου. Όταν όλα αυτά σού τά ζητά ή Εκκλησία και τά έπευλογεΐ ό πνευματικός σου κι έσϋ κάνεις αύτη τήν υπακοή είλικρινώς, τότε, μέ τήν αγάπη τοΰ Χριστού μας, αυτή σου ή υπακοή θά μπορέσει νά μετατρέψει όλη αυτή τήν εξωτερική κίνηση σέ προσευ­χές, χωρίς νά τό καταλαβαίνεις έσϋ ό ίδιος. "Αν πάλι διαλέξεις και τό πιό ήσυχο μέρος τοΰ Αγίου Όρους ή μιά οποιαδήποτε Μονή, άλλα αυτό τό κάνεις μέ τό δικό σου θέλημα, για νά βολευτείς εσύ ό ίδιος, έστω πνευματικώς, γιά ένα βόλεμα πνευματικό ας τό ποΰμε, και χωρίς τήν ευλογία της Εκκλησίας ή τοΰ πνευματι­κού σου, τότε, ό,τι και νά κάνεις, όλα θά παραμείνουν χαμερπή, δέν θά φθάσουν πουθενά».

Και, μάς λέγει ό ίδιος, μπορώ νά σας ομολογήσω ότι έκτοτε, οσάκις δυσκολευόμουν, θυμόμουν αυτά τά λόγια του κι αμέσως ανακουφιζόμουν. Κι αυτό ισχύει μέχρι σήμερα.

πηγη

'Αλλο θλίψη κι άλλο Νήψη...

-->



«'Άφετε τά παιδία έρχεσθαι πρός με και μή κωλύετε αυτά» (Λουκ. ιη' 16).

Πρέπει να καταλάβεις, ότι άλλο πράγμα είναι η πατερική Νήψη και άλλο η θλίψη. Γι αυτό σπάσε αυτό το πέτρινο και άκαμπτο ενοχικό προσωπείο που σε βοηθάει με πρόσχημα την «πνευματικότητα» να κρατιέσαι μακριά από τα συναισθήματα σου και από ότι βαθιά σε φοβίζει.
Βρες, βρες το μονοπάτι που οδηγεί στο παιδί μέσα σου. Το φίμωσες. Το εξουθένωσες. Του είπες να μεγαλώσει, να μην κάνει φασαρία, να μην μιλάει και το σημαντικότερο να μην γελά κι να μην παίζει. Γιατί η ζωή είναι σοβαρή υπόθεση. Είναι για τους "μεγάλους" και όχι για τα παιδιά.

 

Μάλιστα είπες, η "πνευματική" ζωή δεν έχει γέλιο και χωρατά. Τόσο πολύ πήρες στα σοβαρά τον εαυτό σου, που τον λάτρεψες, τον ειδωλοποίησες, τον έκανες "Θεό" στην θέση του Όντως Θεού.
Τόσο πολύ ασχολήθηκες με την "σωτηρία" σου, που στο τέλος την έχασες. Γιατί ξέχασες ότι η σωτηρία περνάει μέσα απο τον άλλο και Άλλον. Ενώ εσύ λάτρεψες τον εαυτό σου.

Δεν φοβήθηκες την αμαρτία αλλά τον ευατό σου.
Δεν φοβήθηκες τον θάνατο μα την ζωή.
Δεν πόθησες τον Χριστό και την Εκκλησία Του, μα την κρυψώνα που λέγεται "θρησκεία".

Σπάσε την θλίψη, δεν είναι νήψη. Φόβος και ενοχή είναι.

Το παιδί είναι ακόμη εκεί. Είναι ακόμη εκεί και σε περιμένει. Ακόμη δεν σταμάτησε να χαμογελά και να παίζει. Να χαίρεται την ύπαρξη. Γιατί η ζωή δεν έχει κάποιο νόημα, είναι η ίδια νόημα. Δώρο του Θεού, αποκάλυψη πληρότητας στο πρόσωπου του Χριστού μας.


 http://plibyos.blogspot.gr/

AΥΘΟΡΜΗΤΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ (ερημητήρια,ξεροκάλυβα,σπηλιές κλπ)

Εορτολόγιο

Δημοφιλείς αναρτήσεις


Banner Ορθόδοξων Ιστοχώρων και Ιστολογίων
Ξεκινάμε μια προσπάθεια παρουσίασης Ορθόδοξων Ιστοχώρων και Ιστολογίων.
Αν δεν υπάρχει ο δικός σας, ζητάμε συγνώμη,
ενημερώστε μας και θα τον συμπεριλάβουμε.





Create your own banner at mybannermaker.com!
Πέρα από το άτομο
Make your own banner at MyBannerMaker.com!

















(υπό κατασκευή)


Τα banner μας
Αντιγράψτε τον κώδικα στη δική σας σελίδα
για να εμφανιστούν τα banner μας.
Ειδοποιήστε μας για να συμπεριλάβουμε και το δικό σας.