Σάββατο 27 Απριλίου 2013

Αντιμετώπιση περιπτώσεων απελπισίας.




Ήρθε  κάποιος  νεαρός  αναστατωμένος  καί  μοϋ  είπε:  ¨Γέροντα,  δέν  πρόκειται  νά διορθωθώ. Μοϋ είπε ό πνευματικός μου: "αυτά είναι καί κληρονομικά...". Τόν είχε πιάσει απελπισία.  Έγώ,  όταν  μοϋ  πή  κάποιος  ότι  έχει  προβλήματα  κ.λπ.,  θά  τοϋ  πώ:¨  Αυτό συμβαίνει  γι'  αυτόν  καί  γι'  αυτόν  τόν  λόγο  γιά  ν'  άλλάξης,  πρέπει  νά  κάνης  εκείνο  κι εκείνο³. Έχει λ.χ. κάποιος έναν λογισμό πού τόν βασανίζει καί δέν κοιμάται, παίρνει χάπια γιά τό κεφάλι, γιά τό στομάχι καί μέ ρωτάει: ¨Νά κόψω τά χάπια;. ¨Όχι, τοϋ λέω, νά μήν κόψης τά χάπια. Νά πετάξης τόν λογισμό πού σέ βασανίζει καί ύστερα νά τά κόψης. Αν δέν πετάξης  τόν  λογισμό,  έτσι  θά  πάς  θά  ταλαιπωρήσαι.  Γιατί,  τί  θά  ώφελήση  νά  κόψη  τά χάπια, όταν κρατάη μέσα του τόν λογισμό πού τόν βασανίζει;

Καλά είναι ό πνευματικός νά μή φθάνη μέχρι του σημείου νά άνάβη κόκκινο φως νά ανέχεται λίγο μία κατάσταση, αλλά φυσικά πρέπει καί ό άλλος νά δουλεύη σωστά, γιά νά βοηθηθή. Ένας  νεαρός  ζόρισε  κάποια φορά  τήν  αρραβωνιαστικιά του  - ποιος  ξέρει  τί  της έλεγε; -καί εκείνη άπό τήν αγανάκτηση της πήρε τό αυτοκίνητο καί έφυγε καί στόν δρόμο σκοτώθηκε. Μετά ό νεαρός ήθελε νά  αύτοκτονήση, γιατί ένιωθε ότι αυτός έγινε αιτία καί σκοτώθηκε ή κοπέλα. Όταν ήρθε καί μου τό είπε, άν καί στήν ουσία είχε κάνει έγκλημα, τόν παρηγόρησα  καί  τόν  έφερα  σέ  λογαριασμό.  Έπειτα  όμως τό  έρριξε  τελείως  έξω,  έγινε τελείως αδιάφορος, βρήκε έν τω μεταξύ καί μιά άλλη. "Οταν ξαναήρθε μετά άπό δύο-τρία χρόνια,  τού έδωσα ένα τράνταγμα γερό,  γιατί  τότε  δέν υπήρχε κίνδυνος  νά  αύτοκτονήση.

Χρειαζόταν τό τράνταγμα, άφού δέν υπήρχε αναγνώριση. ¨Δέν καταλαβαίνεις, τού είπα, ότι έκανες φόνο, ότι έγινες αιτία καί σκοτώθηκε ή κοπέλα;. Άν δούλευε σωστά, θά συνέχιζε νά ύποφέρη,  άλλά  θά  ανταμειβόταν  μέ  θεϊκή  παρηγοριά  δέν  θά  έφθανε  σ'  αυτήν  τήν κατάσταση τήν άλήτικη τής αδιαφορίας.

Θέλει δηλαδή πολλή προσοχή. Κάνει κάποιος ένα σφάλμα καί πέφτει στήν απελπισία.
Εκείνη τήν στιγμή μπορεί νά τόν παρηγόρησης, άλλά, γιά νά μή βλαφθή, χρειάζεται καί τό δικό  του  φιλότιμο.  Μιά  φορά  είχε  έρθει  στο  Καλύβι  ένα  νέο  παιδί  απελπισμένο,  γιατί έπεφτε σέ σαρκική αμαρτία καί δέν μπορούσε νά απαλλαγή άπό αυτό τό πάθος. Είχε πάει σέ δυο πνευματικούς πού προσπάθησαν μέ αυστηρό τρόπο νά τό βοηθήσουν νά καταλάβη ότι είναι βαρύ αυτό πού κάνει. Τό παιδί απελπίσθηκε. ¨Άφού ξέρω ότι αυτό πού κάνω είναι αμαρτία, είπε, καί δέν μπορώ νά σταματήσω νά τό κάνω καί νά διορθωθώ, θά κόψω κάθε σχέση  μου  μέ  τόν  Θεό.  Όταν  άκουσα  τό  πρόβλημα  του,  τό  πόνεσα  τό  καημένο  καί  τού είπα: ¨Κοίταξε, ευλογημένο, ποτέ νά μήν ξεκινάς τον αγώνα σου άπό αυτά πού δέν μπορείς νά κάνης, άλλά άπό αυτά πού μπορείς νά κάνης. 

Γιά νά δούμε τί μπορείς νά κάνης, καί νά άρχίσης  άπό  αυτά.  Μπορείς  νά  εκκλησιάζεσαι  κάθε  Κυριακή;.  ¨Μπορώ,  μού  λέει.
¨Μπορείς  νά  νηστεύης  κάθε  Τετάρτη  και  Παρασκευή;.  ¨Μπορώ.  ¨Μπορείς  νά  δίνης ελεημοσύνη τό ένα δέκατο άπό τόν μισθό σου ή νά επισκέπτεσαι άρρωστους καί νά τούς βοηθάς;. ¨Μπορώ. ¨Μπορείς νά προσεύχεσαι κάθε βράδυ, έστω κι άν αμάρτησες, καί νά λές  "Θεέ  μου, σώσε τήν ψυχή μου";. ¨Θά τό  κάνω,  Γέροντα, μού λέει. ¨Άρχισε λοιπόν, τοΰ λέω, άπό σήμερα νά κάνης όλα αυτά πού μπορείς, καί ό παντοδύναμος Θεός θά κάνη τό ένα πού δέν μπορείς. 

Τό καημένο ηρέμησε καί συνέχεια έλεγε: ¨Σ' ευχαριστώ, πάτερ.

Είχε, βλέπεις, φιλότιμο καί ό Καλός Θεός τό βοήθησε.

http://elderpaisios.blogspot.gr/

Παρασκευή 26 Απριλίου 2013

Παπα-Φώτης Λαυριώτης ο δια Χριστόν σαλός






Ο παπα-Φώτης Λαυριώτης αποτέλεσε αναμφισβήτητα μια εξέχουσα και ιδιάζουσα προσωπικότητα, όχι μόνον για το νησί του, την Λέσβο, άλλα και για όλον τον θρησκευτικό Ορθόδοξο και μη κόσμο. Εάν η νήσος Λέσβος καυχάται για το πρόσωπο του ζωγράφου Θεόφιλου καθώς και για το έργο του, τώρα με τον παπα-Φώτη θα πρέπει να αισθάνεται ακόμη πιο περήφανη, γιατί στη γη της ανδρώθηκε, διηκόνησε, ευλόγησε, αγίασε, διέπρεψε και τάφηκε ο πολύς, αείμνηστος πλέον, παπα-Φώτης.

Ο παπα-Φώτης υπήρξε ένας ταπεινός παραδοσιακός παπάς, μάλλον καλόγηρος, με όλη τη σημασία της λέξεως. Έζησε έναν ολόκληρο αιώνα. Από μικρός αφιερώθηκε στη διακονία της Εκκλησίας. Ξεκίνησε από το νησί του τη Λέσβο, έφθασε και ασκήτευσε στο Αγιώνυμον Όρος όπου έγινε μοναχός, διάκονος και πρεσβύτερος. Επέστρεψε στην Λέσβο και εφημέρευσε, επί μισόν περίπου αιώνα, στο αγαπημένο του χωριό τον Τρίγωνα Πλωμαρίου.

Υπήρξε άνθρωπος φιλήσυχος για τους πιστούς συνανθρώπους του, όμως αγρίευε όταν κάποιοι νεωτερίζοντες, κληρικοί και λαϊκοί, προσπαθούσαν να αλλοιώσουν ή μάλλον να αλώσουν την Ορθόδοξη Παράδοση. Ήταν ο τελευταίος «κόλλυβας» της σειράς των μεγάλων κολλυβάδων Πατέρων, όπως της σειράς του Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου και άλλων.

Ήταν πρόσωπο που σε πολλούς προκαλούσε την αποστροφή, λόγω του κοντού αναστήματος του, άλλα και του ατημέλητου της ενδύσεως του. Οι τρόποι του θα χαρακτηρίζονταν άκρως καλογερικοί. Δεν ήθελε τερτίπια και διπλωματίες κατά την επικοινωνία. Πιστός τηρητής των Παραδόσεων, ιδιαιτέρως των νηστειών και των προσευχών, των τυπικών διατάξεων και της ευταξίας της λατρείας, αντιστεκόταν όχι με ευγένειες και υποχωρήσεις, άλλα με δυναμικές επεμβάσεις και πολλές φορές με σκληρές εκφράσεις, ακόμη και χειρονομίες.

Την πίστη του δεν την αντάλλασσε με όλα τα καλά του κόσμου. Δεν συσχηματιζόταν με τα του κόσμου τούτου, δεν φοβόταν, ούτε σκιαζόταν τους πολιτικούς και τους άρχοντες, δεν είχε άλλη συμπεριφορά για τους μεν και άλλη για τους δε. Ήταν πηγαίος εκφραστής της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Ποτέ του δεν το έβαζε κάτω για κάτι πού ήθελε να πετύχει. Οργιζόταν όταν έβλεπε κληρικούς να μην τιμούν το ράσο τους. Κάποιες φορές ήλεγχε τους συναδέλφους του κληρικούς με λόγια σκληρά. Κι όμως εκείνη η φαινομενική καλογερική σκληρότητα δεν είχε μέσα της κακία. Όλους τους αγαπούσε, την αμαρτία των πολλών μάλλον μισούσε. Στηλίτευε άγρια, όπως έκαναν οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης.

Επιτιμούσε και ταυτόχρονα αγαπούσε. Μάλωνε και φώναζε και συγχρόνως συγχωρούσε. Εάν έβλεπε αμετανοησία και δαιμονικό πείσμα αποχωρούσε κι έφευγε μακρυά. Δεν του άρεσαν οι τυπικότητες στα μοναστήρια. Ήθελε μοναχούς και μοναχές να ζουν μέσα στην ανεπιτήδευτη απλότητα και αρχοντιά. Έκανε πολλά πράγματα τραβηγμένα για τον καθωσπρεπισμό, τρόπο καλής ωστόσο δυτικής συμπεριφοράς.


Ομιλία - αποκάλυψη για τον Γέροντα Πορφύριο


Ο ΠΡΟΒΟΛΕΑΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ(Διήγηση του Γέροντος Παισίου)...



Στο εξωτερικό αρχονταρίκι του κελιού του ο Γέροντας Παΐσιος άκουγε πονεμένους και μπερδεμένους ανθρώπους και σπάραζε ή καρδιά του. Ήθελε να τους βοηθήσει ουσιαστικά, αρχίζοντας με τη διδασκαλία κι επισφραγίζοντας την προσπάθεια με θερμή προσευχή το βράδυ. Γνώριζε πολύ καλά ότι ό ίδιος δεν μπορούσε να βοηθήσει κανέναν, πίστευε, όμως, ότι ό Θεός όλα μπορεί να τα κάνει, για αυτό και προσευχόταν με πόνο.

Το έργο του ήταν δύσκολο, γιατί συναντούσε την αντίδραση του διαβόλου. Ό Γέροντας είχε διαπιστώσει πολλές φορές ότι ό διάβολος με λύσσα πολεμούσε το πνευματικό του έργο.

Κάποτε είχαν πάει στο καλύβι του δυο άνθρωποι, πού αντιμετώπιζαν σοβαρά προσωπικά προβλήματα. Ό Γέροντας τους άκουσε με προσοχή και άρχισε να τους αναφέρει διάφορα παραδείγματα, προκειμένου να τονώσει την πίστη τους στο Θεό. Έβλεπε ότι οί άνθρωποι αυτοί διψούσαν να τον ακούσουν.

Όταν ή συζήτηση είχε φτάσει στο «ευαίσθητο σημείο», εμφανίστηκε στο σύρμα του φράχτη μια ομάδα επισκεπτών. Ό Γέροντας διέκοψε, για να τους χαιρετήσει και να τούς οδηγήσει σε κάποιο σημείο της αυλής του κελιού. Ξαναπήγε κοντά τους στους δυο αδελφούς για ολοκληρώσει τη σκέψη του. Δεν πέρασαν δυο λεπτά και ακούστηκε μια φωνή απ’ την κάτω πόρτα της αυλής:

-Πάτερ, από πού θα μπούμε;

Ήταν μια άλλη παρέα. ‘Ο Γέροντας τους απάντησε:

Ελάτε από πάνω. Πάρτε λουκούμια και νερό και καθίστε.

Ό Γέροντας είχε χάσει τον ειρμό των σκέψεων του. Άρχισε πάλι απ’ την αρχή. Οι συνεχείς διακοπές τον πίεζαν κι ένιωθε άσχημα. Δεν μπορούσε να φτάσει στο δίδαγμα, πού ήθελε να προσφέρει στους δυο συνομιλητές του. Εφτά φορές τον διέκοψαν διάφοροι επισκέπτες. Τελικά αναγκάστηκε να βάλει δυο φρουρούς απ’ τους ίδιους τους επισκέπτες. Πήρε έναν απ’ το χέρι και του είπε . Να σταματάει τους επισκέπτες πού θα έρχονταν, λέγοντας τους, ότι πρέπει να έχουν υπομονή και να περιμένουν. Το ίδιο είπε και σε κάποιον άλλο, πού τον τοποθέτησε στην επάνω πόρτα. Έτσι ό Γέροντας μετά από αρκετή ώρα κατάφερε να τελειώσει τη συζήτηση με τους δυο πονεμένους αδελφούς. Όταν τους αποχαιρετούσε, τους εξήγησε τι είχε συμβεί:

Πέμπτη 25 Απριλίου 2013

Japon Horon - Japanese Horon




ΓΙΑΠΩΝΕΖΟΙ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥΣ ΧΟΡΟΥΣ

Εκπληκτική απόδοση του «Σαμιώτισσα» από ταιβανέζικη χορωδία στα... Αγγλικά





Είναι γνωστό πως η μουσική «γκρεμίζει» τείχη, υπερβαίνει σύνορα και αποτελεί μία «γλώσσα» επικοινωνίας μεταξύ λαών και πολιτισμών.

Ίσως ένα μικρό παράδειγμα της δύναμης αυτής είναι το παρακάτω βίντεο, το οποίο δείχνει τη χορωδία του Εθνικού Πανεπιστημίου της Ταϊβάν να τραγουδά το δημοτικό τραγούδι «Σαμιώτισσα-Σαμιώτισσα», μεταφρασμένο στα... αγγλικά.


η ιστορια της Ταξιαρχουλας....

Πάνε αρκετά χρόνια από τότε που η Κατερίνα Λ. έμεινε έγκυος ....

η αγωνία μεγάλη γιατί είχε μια ηλικία που οι γυναικολόγοι προτείνουν να γίνει προγεννητικός έλεγχος για πιθανές γενετικές ανωμαλίες....

η λαχτάρα να αποκτήσει παιδί ήταν μεγάλη και έτσι η παρηγοριά της ήρθε από τη προσευχή και ειδικά προς τον Αρχάγγελο Μιχαήλ που είναι ο προστάτης του νησιού της Λέσβου εδώ και χρόνια...και της οικογενείας της.

συχνά από την αρχή της εγκυμοσύνης είχε επισκεφτεί τον Ταξιάρχη στο Μανταμάδο και παρακαλούσε για την καλή έκβαση της εγκυμοσύνης...



ο γιατρός επέμενε για το προγεννητικό έλεγχο και έτσι έκλεισαν την ημερομηνία της λήψης του αμνιακού υγρού .....

δεν άργησαν να βγουν τα αποτελέσματα που ήταν καταπέλτης για την Κατερίνα και τον σύζυγο της….
το παιδί ήταν αγόρι και είχε γενετικές ανωμαλίες…

η μάνα δεν το πίστευε , δεν ήθελε να το πιστέψει ότι ο Ταξιάρχης δεν την άκουσε…και με παλικαρίσια προσευχή που έχουν όλοι οι απλοί χριστιανοί άρχισε να τον παρακαλά πιο δυνατά για το παιδάκι της….
δεν ήθελε να το ρίξει…ήταν αμαρτία ήξερε…αλλά και από την άλλη πως θα αντέξει εκείνη και ο άντρας της το βάρος της ανατροφής ενός τέτοιου παιδιού?

Ο γυναικολόγος της επέμενε να γίνει το γρηγορότερο η έκτρωση γιατί είχε προχωρήσει η εγκυμοσύνη και θα δυσκολευόταν πολύ μετά….

Έτσι μια πέμπτη κλείστηκε το ραντεβού για την βεβιασμένη επέμβαση…

Η προσευχή συνεχιζόταν πιο έντονα στο Ταξιάρχη χωρίς να μπορεί η λογική της να βρει με πιο τρόπο θα μπορούσε να τη βοηθήσει…αλλά η καρδιά της τόχε ανάγκη να τον φωνάζει….αλλιώς θα έσκαγε όπως έλεγε η Κατερίνα



Την παραμονή το βράδυ βλέπει στον ύπνο της ένα μελαχρινό νέο να της λέει να μη προχωρήσει στην έκτρωση γιατί έχει γίνει λάθος στην εξέταση…..

Με πολύ χαρά ξύπνησε αμέσως και ξύπνησε και τον άντρα της…εκείνος πιο λογικός δεν το πίστεψε και της απάντησε….ευσεβείς πόθοι Κατερίνα μου !!! επειδή το θέλεις τόσο πολύ γιαυτό και το είδες το όνειρο….εμείς θα προχωρήσουμε…

Αυτή ήταν και η γνώμη του γιατρού της αλλά η Κατερίνα δεν ήθελε να παρακούσει στο όνειρο…το ήθελε να είναι έτσι!!

Παρόλα αυτά πίτσικε από το σύζυγο και το γιατρό και έκλεισαν την επόμενη Πέμπτη πάλι για την έκτρωση…
Η μέρες πέρασαν βασανιστικά γρήγορα και πάλι η προσευχές ήταν το καταφύγιο της μέλλουσας άτυχης μητέρας
Την παραμονή πάλι της επέμβασης βλέπει στον ύπνο της τον ψηλό μελαχρινό νέο να της λέει αυστηρά και με εξουσία στα λόγια του ότι έχει γίνει λάθος στα αποτελέσματα της εξέτασης και ότι το παιδάκι της είναι κορίτσι θα την ονομάσεις Ταξιαρχούλα και μη τολμήσεις να το ρίξεις γιατί και συ θα κινδυνέψεις πολύ στην επέμβαση αυτή…

Η Κατερίνα έντρομη ξυπνά τον σύζυγο της και του αναφέρει το ολοζώντανο όνειρο της….

Ο διχασμός μεγάλος , τι να κάνουν?
Να ακολουθούσουν το γιατρό ή τον Άγιο? Είχαν καταλάβει ότι είναι ο Αρχάγγελος ο φύλακας της οικογενείας τους..

Μετά από αρκετή και βασανιστική σκέψη αποφάσισαν να ακούσουν τον Άγιο τους…
Τηλεφώνησαν και ακύρωσαν το ραντεβού παρόλες τις φοβιστηκές συμβουλές του γιατρού και περίμεναν την επιβεβαίωση των λόγων του Αγίου …

Τελικά το αποτέλεσμα ήταν αυτό που ο Αρχάγγελος τους είχε πει….

Το υγιές πια κοριτσάκι γρήγορα βαφτίστηκε Ταξιαρχούλα και μεγάλωσε χωρίς κανένα πρόβλημα…

Νάσαι καλά Κατερίνα….

ΤΡΕΙΣ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ

Aπαγορευεται η αναδημοσιευση των επιστολών σε οποιοδήποτε γραπτό μέσο(εφημερίδα,περιοδικό,βιβλίο,φυλλάδιο) κ.τ.λ.χωρις την γραπτή άδεια της ιστοσελίδας
http://www.razbointrucuvant.ro/


Εδώ θα δημοσιεύσουμε ένα πνευματικό θησαυρό .Πρόκειται για τη αλληλογραφία του Αγ Λουκά επισκόπου Κριμαίας (Βόϊνο Γιασινέτσκι )με το ηγούμενο Σελαφιήλ της Σιβηρίας ο οποίος είχε πνευματικό δεσμό με το Αγ Λουκά από όταν ήταν λαϊκός με το όνομα Σεργκέϊ. Ο γέροντας με τη σειρά του πρόσφερε αυτόν το πνευματικό θησαυρό –μια σειρά επιστολών από τα τέλη της δεκαετίας του 1940-σε ένα νεαρό Ρουμάνο ο οποίος εξομολογούνταν στον π. Σελαφιήλ μέχρι το θάνατό του το 2007.




ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΓ.ΛΟΥΚΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ ( 1 )

Σεργκέϊ παιδί μου

Στενοχωρήθηκες επειδή δε σε πήρα μαζί μου στη Μόσχα και στη Τασκένδη όπου πήγα μετά από παράκληση των εκεί καθηγητών ιατρικής.Πράγματι στο υποσχέθηκα αλλά δεν κράτησα τη υπόσχεση μου.

Είναι καλύτερα όμως να κάνεις υπακοή, δε θέλω να σου μαυρίσω τη καρδιά , όμως στο γράφω αυτό επειδή όπου πήγαινα κάποιος πράκτορας μα ακολουθούσε και κατέγραφε με ποιόν συναντιόμουν και με ποιόν μιλούσα .Για αυτό ήθελα να σε προφυλάξω. Σεργκέϊ καρδούλα μου γλυκιά ,γράφεις ότι πεθύμησες να με δεις.

Στο γραφείο μου έχω τη φωτογραφεία που βγάλαμε αυτό το καλοκαίρι μαζί με το πρωθιερέα πατ.Σ. τον αδερφό Θωμά και εσένα .

Κοιτώντας αυτή τη φωτογραφία αισθάνομαι πιο κοντά σου .Και να ξέρεις ότι κάθε βράδυ προσεύχομαι για εσάς και τα βήματα μας συναντιούνται αόρατα και μυστηριακά .Είναι βήματα σκέψης …προσευχής

Σεργκέϊ ακόμη δίνω ιατρικές συμβουλές ,ακόμη εγχειρίζω λίγο, αλλά οι άνθρωποι με έχουν ανάγκη .Τώρα που γέρασα δόξα τω Θεώ ,έχω πιο πολλή ώρα για προσευχή .Αγάπησα τη ιατρική ,αλλά μερικές φορές αισθάνθηκα ότι ίσως θα ήταν καλύτερα να μη γινόμουν γιατρός .Αισθάνθηκα ότι σε κάθε άνθρωπο που πέρασε ταπεινά το κατώφλι του ιατρείου μου η στον οποίο πήγα εγώ στη αίθουσα των εγχειρήσεων, μου παρουσιαζόταν στο πόνο και τη απελπισία του καθενός ο ίδιος ο Χριστός. Η ιατρική όπως κάθε επιστήμη ζητάει θυσία .Μόνο ο Κύριος θα κρίνει αν έκανα καλά ότι έκανα …

Σεργιούλη ,θυμήσου ,θυμήσου αγαπημένο μου παιδί όλα τα σύμβαντα της ζωής μας είναι μέρος της παντελώς άγνωστης οικονομίας του Θεού .Τώρα δεν καταλαβαίνουμε τη σημασία τους ,αλλά πιο αργά θα τα καταλάβουμε .Τώρα αισθανόμαστε ότι είμαστε αδικημένοι και λοιδορούμενοι κ.α. Αργότερα θα καταλάβουμε ότι από τα πάντα θα μπορούσαμε να έχουμε ένα τεράστιο όφελος : τον ταπεινό λογισμό. Από τα πάντα αγαπητό μου παιδί. Σεργιούλη σε περιμένω να έρθεις να με δεις .Σε ενοχλεί εκείνο το τραύμα στο γόνατο που έχεις από το πόλεμο. Μη ξαναβάλεις επάνω φύλλα από λάχανο τουρσί γιατί θα πάθεις μόλυνση

Βάλε κομπρέσες με καθαρό οινόπνευμα ή με δυνατή βότκα αν δε βρεις οινόπνευμα ,επίδεσε το με κάτι καθαρό και κάνε επάνω του το σημείο του Σταυρού με αγιασμένο λάδι. Μην απελπίζεσαι .Εάν δε κάνεις πυρετό δεν είναι κάτι σοβαρό .Αλλά μη κάθεσαι .Έλα στις 1 Φεβρουαρίου …θα σε εγχειρήσω εάν χρειαστεί .

Το βράδυ όταν τα πάντα είναι καλυμμένα με χιόνι και ο αιθέρας ακινητοποιείται από το κρύο, τα αστέρια λάμπουν σπιθοβολώντας κατάπληκτα στο ουρανό. Εκεί ψηλά είναι τα αδέρφια μας τα αθώα αδέρφια μας που σκοτωθήκαν στο πόλεμο και οι μάρτυρες που πέθαναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης .

Σεργιούλη ,σύντομα ,σύντομα θα συναντηθούμε όλοι.

Σε αγκαλιάζω εν Χριστώ


+ Λουκάς Βόϊνο Γιασινέτσκι 12 Ιανουαρίου 1949





ΟΙ ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ ( 2 )

Ο Θεός να σε ευλογεί αγαπητέ αδερφέ εν Χριστώ Σεργκέϊ

Δεν πρέπει να ζητάς συγνώμη για το θράσος –όπως εσύ λες –να μου αφήσεις στα κρυφά ένα πακέτο με ύφασμα πιο καλής ποιότητας με τη ελπίδα να φτιάξω ένα ράσο πιο καλό .Για την αγάπη σου ίσως να το κάνω ,παιδί μου αγαπημένο .Αλλά αν το φτιάξω θα ζητήσω να μου το φορέσουν στη κηδεία μου επειδή αυτά που φοράω τώρα αν και παλιά είναι καθαρά και δεν ντρέπομαι που τα φοράω .

Η συνάντηση μου μαζί σου μου προκάλεσε μεγάλη χαρά επειδή είδα ότι σε αυτούς τους σκληρούς άθεους καιρούς, ο λόγος του Θεού, τον οποίο προσπαθούν να καταπνίξουν και να συνθλίψουν στα στήθη των ανθρώπων καρποφορεί και κάνει πολλούς καρπούς στις ετοιμασμένες για αυτό καρδιές .

Μου γράφεις ότι πέρασες αυτό το πόλεμο και εκεί έχασες το καλύτερο φίλο σου το Γιούρα Κωνσταντίν Αντρέεβιτς .Μη στενοχωριέσαι ο Κύριος το πήρε κοντά Του για να ζήσει πλήρως στο φως Του. Αυτό ήταν θέλημα του Θεού .Θα συναντηθείτε αγαπητέ Σεργκέϊ, θα συναντηθείτε όλοι κάποτε ,μετά από πολλά χρόνια …Τώρα έχεις τον αδερφό Θωμά, τον θυμάμαι με είχε βοηθήσει στο Άγιο Βήμα ως νεοκώρος μαζί με το Μόδεστο και το Δημήτρη. Ο Θωμάς είναι πολύ ευαίσθητος και λεπτός ,μια ευγενική ψυχή ,να το προσέχεις είναι κάπως φιλάσθενος μου φάνηκε .
Εσύ τώρα να προσπαθήσεις να πλησιάσεις το Θεό όσο πιο πολύ μπορείς με τη προσευχή και τη άσκηση .Τήρησε το κανόνα που σου έχει δώσει ο πνευματικός σου και προσπάθησε να αισθανθείς το Θεό .

Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις να Τον βάλεις στη καρδιά σου .Να μαλακώσει η καρδούλα σου ,Σέργιε παιδί μου ,από το άγγιγμα της χάρης ,κάθε στιγμή όταν σκέφτεσαι πόσο πολύ σε αγαπάει ο Θεός και πόσο σε προστάτεψε από το θάνατο ,αλλά κυρίως το ψυχικό θάνατο ,προστατεύοντας σε από τις βρωμιές που φέρνουν οι δαίμονες στο μυαλό των ανθρώπων κυρίως τον καιρό του πολέμου.

Ο γλυκύτατος Ιησούς να είναι πάντα στις σκέψεις σου ,να είναι ένα λιμάνι στο οποίο θα επανέρχεσαι ξανά και ξανά…Επίσης μη διστάσεις να καλείς τη Παναγία σε βοήθεια όποτε έχεις ανάγκη και όχι μόνο .

Ω παιδί μου Σέργιε δεν ξέρουμε τι καιροί θα έρθουν .Εγώ όσο περνάει ο καιρός βλέπω και πιο λίγο .Το αληθινό θαύμα βρίσκεται στο γεγονός ότι τώρα που η αποστασία είναι τροφή των ανθρώπων ,υπάρχουν ωστόσο άνθρωποι που την ξερνούν από το στόμα τους ,ενστικτωδώς σαν ένα δηλητήριο ,ψάχνοντας για τη αληθινή και ζώσα τροφή ,το λόγο του Θεού .Εσύ αποφάσισες να αφιερωθείς στο Κύριο ,είτε μπεις σε μοναστήρι είτε όχι .Εγώ σου δίνω τη ευλογία μου και μετά από χρόνια όταν εγώ θα είμαι στο χώμα ,να ευλογείς κι εσύ αυτούς που έχουν κλίση .Επειδή δεν μπορούν όλοι να καταλάβουν τη παρθενία .Μόνο αυτοί στους οποίους έχει δοθεί να καταλάβουν ,είτε με πικρές εμπειρίες από το παρελθόν ,είτε με τη λύτρωση από τρομερούς πειρασμούς όπως η λύτρωση από αιφνίδιο θάνατο.

Θα δεις Σέργιε παιδί μου ότι θα έρθουν καλοί καιροί όπου θα χτιστούν και πάλι εκκλησίες, θα γραφούν βιβλία , θα ανυψωθούν ύμνοι αλλά οι πνευματοφόροι διδάσκαλοι θα είναι τόσο λίγοι ,όπου θα τους ψάχνουν απεγνωσμένα .Τι θα υπάρχει τότε ; Μεγάλη πνευματική φτώχεια …Αλλά όποιος επιθυμεί τον Κύριο εκείνους τους καιρούς και θα αγωνίζεται να διατηρήσει τη ψυχή και το σώμα του καθαρά, ο μισθός του θα είναι πολύ μεγάλος. Αλλά εγώ δε θα ζω τότε ,εσύ όμως θα ζήσεις αυτές τις εποχές .

Σεργκέϊ μη σταματάς να διαβάζεις πνευματικά βιβλία ,αν και βρίσκονται τόσο σπάνια. Είναι όμορφη η συνήθεια σου να παίρνεις το Θωμά στο δάσος και εκεί να διαβάζετε την Αγία Γραφή και τον Αγ .Ιωάννη το Χρυσόστομο. Δυναμώστε εν Πνεύματι Αγίω έχετε θάρρος ,μην αφήνετε τον πονηρό να κάνει τη δουλεία του. Εάν θα είστε ένα ,ο Χριστός θα σας σκεπάσει με τη χάρη Του ,ενώ εσείς θα γευτείτε λίγο-λίγο την κακοπάθεια για το Χριστό η οποία καθαρίζει τη ψυχή .

Σεργκέϊ, γιέ μου, ξανάγραψε μου και ίσως θα σου απαντήσω .Δε στο υπόσχομαι γιατί δε βλέπω καλά, αλλά μου αρέσει να αλληλογραφώ . Προσεύχομαι για σένα …

Να συνεχίσεις το δρόμο σου με θάρρος με πολύ θάρρος. Χάρισε τη καρδιά σου στο Κύριο και Εκείνος θα της δώσει όλες τις βιταμίνες και όλη τη ενέργεια που χρειάζεται για να μη καταρρεύσει. Τίποτε να μη σου φαίνεται δύσκολο .

Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν και όχι οι μεγάλοι του κόσμου τούτου …Θάρρος ,θάρρος αδερφέ Σεργκέϊ, το βλέμμα ψηλά και θα δεις τον Κύριο, όταν θα κλάψεις όταν θα ψάξεις με λαχτάρα ,όταν θα ματώσεις ίσως θα Τον δεις πώς σου απλώνει το στέφανο με το αγαπητικό και παρηγορητικό χέρι Του

Με πολύ αγάπη


+Luca Voino-Lasenetsky, 1949, Απρίλιος







ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ ( 3 )

Αγαπημένο μου παιδί Σεργκέϊ

Γιατί θλίβεσαι ; Γιατί δακρύζεις ; Γιατί η καρδιά σου ματώνει τόσο όσο δεν την αισθάνθηκα έτσι ποτέ ;

Έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη…

Μου γράφεις με δάκρυα στη καρδιά ότι η κατάσταση δυσκόλεψε στο χωριό που μένεις και ότι μηνιαίως σας φωνάζουν στη έδρα της NKVD για να δώσετε αναφορά για τις δραστηριότητες σας ‘’με μυστικιστικό περιεχόμενο’’(σ.σ του Σεργκέϊ και του αδερφού Θωμά ).Κάτι μυριστήκαν. Μου γράφεις ότι ένας αξιωματούχος σου ζήτησε να κάνεις μια μυστική αναφορά και να αναφέρεις όλα όσα κάνει ο αδερφός Θωμάς ,με ποιον συναντιέται που πηγαίνει αν λείπει από το χωριό κ.α. Εσύ μου λες καλύτερα να σε πυροβολήσουν παρά να κάνεις κάτι τέτοιο.

Καλά έκανες και αρνήθηκες .Μη φοβάσαι ,δεν έχουν πώς να σε υποχρεώσουν να το κάνεις και αν δουν ότι εσύ αρνείσαι αποφασιστικά, ίσως προσπαθήσουν άλλη μία φορά και ύστερα σε αφήσουν. Τους ξέρω εγώ…

Αγαπημένο μου παιδί ,μου γράφεις ότι η καρδιά σου διψά και ματώνει για να πας σε ένα μοναστήρι , όμως δεν έχεις καμιά βεβαιότητα που να πας . Αλλά εγώ σου λέγω: αυτή δεν είναι παρά η αρχή του τέλους .Θα έρθουν ευνοϊκοί καιροί για την εκκλησία ,όλα αυτά θα περάσουν ,αλλά η δίψα για πνευματικούς καθοδηγητές και αδερφούς που να μην ακολουθούν το δικό τους θέλημα αλλά το θέλημα του Κυρίου θα είναι πιο μεγάλη .
Όταν η εκκλησία δεν θα διώκεται θα ετοιμαστούν τα πάντα για τον ερχομό του Αντίχριστου. Εσύ Σεργκέϊ θα ζήσεις αυτούς τους καιρούς .Τότε οι άνθρωποι θα βυθιστούν σε αμαρτίες όλο και πιο μεγάλες τις οποίες τώρα ούτε δε τις μνημονεύουμε ,και θα τις κάνουν με το χαμόγελο στα χείλη ,ως έκφραση μιας ελευθερίας την οποία εμείς κλαιγόμαστε ότι τώρα εμείς δεν έχουμε .Μη με καταλαβαίνεις λάθος. Φέρω στο σώμα μου τις πληγές των σκληρών υπερασπιστών του κομμουνισμού, ότι είδα ότι άκουσα ,πόσο πόνο συνάντησα, από πού πέρασα, μονό ο Θεός ξέρει. Ο δικός μου πόνος είναι μικρότερος πολύ μικρότερος

Μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει .Ίσως ο Κύριος να εκπληρώσει το όνειρό σου ή ίσως να ζήσεις σε όλη σου τη ζωή σε αυτό το σπιτάκι.

Κάνε τη καρδιά σου μοναστήρι .Χτύπα εκεί το σήμαντρο, κάλεσε εκεί για αγρυπνία, θυμίασε και ψιθύρισε ακατάπαυτα προσευχές .Ο Θεός σου χάρισε τον αδερφό Θωμά . Ενίσχυσε, μιλήστε για τα ιδανικά σας , για ότι διαβάσατε στα άγια βιβλία .

Σεργκέϊ, καρδιά μου, βάλε καλά μέσα σου ότι σου λέω! Όσο πιο πολύ επικοινωνείς στα πνευματικά θέματα με αυτούς που τα δέχονται φυσικά ,τόσο πιο πολύ θα απαλλαγείς από τη θλίψη.

Και μη ξεχνάς ότι κάθε γράμμα μου προς εσένα είναι μια δήλωση αγάπης .Εγώ είμαι με εσένα . Και ο Θεός μαζί μας

Ο Χριστός εν τω μέσω ημών


+ Λουκάς Βόϊνο Γιασενέτσκι 29 Απριλίου 1949





ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ http://www.proskynitis.blogspot.com/
πηγή-http://www.razbointrucuvant.ro/Απαγορεύεται η αναδημοσίευση των επιστολών σε οποιοδήποτε γραπτό μέσο(εφημερίδα,περιοδικό,βιβλίο,φυλλάδιο) κ.τ.λ.χωρις τη γραπτή άδεια της ιστοσελίδας     www.razbointrucuvant.ro

http://proskynitis.blogspot.com

o γ.Παΐσιος προς την μητέρα του






Μελοποιημένο ποίημα -επιστολή του Οσίου Παππούλη το οποίο έγραψε και έστειλε στην μητέρα του όταν έφυγε από το πατρικό του σπίτι στην Κόνιτσα για να γίνει μοναχός. Η μελοποίηση έγινε από Σύρους Ρωμιούς-Ελληνορθοδόξους της χειμαζόμενης Μητροπόλεως Χαλεπίου οι οποίοι γνώρισαν και ευλαβούνται τον Γέροντα.

Τρίτη 23 Απριλίου 2013

OI ΠΟΝΗΡΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΙ Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ


ΠΑΤΗΡ ΘΑΔΔΑΙΟΣ.


Η τέλεια κρίση του Θεού...



Γιατί σκέφτηκες τόσο άδικα απέναντι στην κρίση του Θεού?

Ένας ερημίτης, ένας σπηλαιώτης ασκητής, είχε έναν υποτακτικό, και κάποια μέρα του έδωσε το εργόχειρο και του είπε: - Παιδί μου, να πάς κάτω στην πόλη να το πουλήσεις, να αγοράσεις τα χρειαζούμενα και να επιστρέψεις. Ο μοναχός, ως καλός υποτακτικός, κατέβηκε και έκανε μερικές ημέρες μέχρι να διαθέσει το εργόχειρο.

Κατα τις μέρες εκείνες είδε μια κηδεία πολλή λαμπρή, με τα πλέον εξεζητημένα μέσα πολυτελείας εκείνου του καιρού. Άμαξες και ζώα και λαμπρότητες. Είδε την κηδεία να πορεύεται με κόσμο πολύ με ένα καιρό ηλιόλουστο, μια πάρα πολύ χαρούμενη μέρα κλπ. Απορώντας σκεφτόταν.. " ποιός μεγάλος άνθρωπος να πέθανε και τόσο λαμπρή κηδεία να γίνεται?.." Ρώτησε κάποιον περαστικό, και του είπε οτι η πρώτη πόρνη γυναίκα της πόλεως πέθανε.

Αντιπαρήλθε το γεγονός αυτό, τελείωσε τις ημέρες, που χρειάστηκε να πουλήσει το εργόχειρο, και επέστρεφε στο γέροντα του.

Όταν έφτασε προ της σπηλιάς, άκουσε μέσα βογγητά και μουγκρητά ζώου, και αυτό ήταν ένα λιοντάρι, που κατασπάραζε τον γέροντα ασκητή, τον εξαϋλομένο άνθρωπο. Αμέσως σαλεύτηκε ο νούς του, θόλωσε η διάκριση και είπε.. : " μα η πόρνη με τόση λαμπρότητα και τιμές να κηδευτεί, και ένας άγιος άνθρωπος να υποστεί εναν τόσο σκληρό θάνατο, να τον τρώει το θηρίο? Ποιά η κρίση του Θεού?

" Έβλεπε με το νού του, αδικία και αδιακρισία Θεού, και σκέφτηκε να επιστρέψει στον κόσμο, διότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα είχε διδαχθεί. Και όταν γύρισε τα βήματα του προς τον κόσμο, ο Θεός επέβλεψε δι΄ευχών του γέροντα του και του παρουσιάστηκε άγγελος Θεού, ο οποίος του είπε ¨ Γιατί σκέφτηκες τόσο άδικα απέναντι στην κρίση του Θεού? - Μα πώς να μην σκεφτώ, άγγελε μου, έτσι, την στιγμή που είδα τόσο διαφορά στο τρόπο του θανάτου, ανάμεσα στο γέροντα μου, που ήταν ένας άγιος άνθρωπος, και σε κείνη την πόρνη γυναίκα..?

- Ναί, έτσι προφανώς φαίνονται τα πράγματα αλλά η κρίση του Θεού είναι διαφορετική. Η πόρνη γυναίκα, σαν άνθρωπος κι αυτή, είχε κάνει ορισμένες πράξεις καλές. Και ο γέροντας πρίν έρθει να ασκητέψει, σαν άνθρωπος λαϊκός, είχε κι αυτός ορισμένες αμαρτίες. Στην πόρνη, για τις καλές πράξεις, ο Θεός της απέδωσε το δίκαιον όφλημα και έτσι δεν της χρωστά τίποτε. Επειδή ήταν βεβαρημένο το παρελθόν της, έπρεπε να της αποδώσει τις ολίγες πράξεις της με μια δίκαιη ανταπόδοση, εξ ού και οι τιμές και η ηλιόλουστη μέρα και τα μέσα μεγαλοπρέπειας, έτσι δεν της χρωστά τίποτα.



Ο δε γέροντας εξόφλησε το χρέος των αμαρτιών του, που είχε κατα κόσμον, και απήλθε με την δίκαιη κρίση του Θεού, ολόλαμπρος, εντελώς καθαρός, μη έχοντας κηλίδα στο ένδημα της ψυχής του. Μόλις ο ταπεινός υποτακτικός άκουσε απο τον άγγελο την κρίση του θεού, οπωσδήποτε ζήτησε συγνώμη, εμέμφη τον εαυτό του και γύρισε στην ασκητική ζωή, στη σπηλιά του γέροντος του.

Γι΄αυτό δεν πρέπει να τρέχουμε ασυλλόγιστα και να κρίνουμε οιονδήποτε θάνατο και πράξη ανθρώπου. Ο Θεός δεν οικονομεί μόνο την σωτηρία του απελθόντος, αλλά φροντίζει να βοηθήσει και εμάς τους ζώντας, για να διορθώσουμε ο καθένας τον εαυτό του. Ο καθένας να τα βάλει κάτω, και να ιδεί οτι όλα τα ανθρώπινα είναι ματαιότης και οτι η ζωή του ανθρώπου είναι πραγματικά ένα όνειρο.

Σαν όνειρο που είναι η ζωή, να φροντίσουμε να μην τη δώσουμε μεγάλη σημασία, αλλά ο καθένας ας προσέξει να διορθώσει την συνείδηση του, να την καθησυχάσει απο τους ελέγχους, να της κάνει υπακοή, και έτσι, όταν έρθει ο φυσικός θάνατος, οποιοσδήποτε κι αν είναι αυτός, να βρεθεί έτοιμος.

Πηγή: Βιβλίο " Η τέχνη της σωτηρίας " - Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεϊτου

posoagapo.blogspot.com


pentapostagma.blogspot.com

Καλημέρα!





Καλημέρα σε όλους!


Κυριακή 21 Απριλίου 2013

ΤΟ ΖΩΓΡΑΦΙΣΜΕΝΟ ΝΕΡΟ που ξεδιψουσε !!! (Κυριακή της Αγ. Μαρίας της αιγυπτίας)




Η ΜΑΡΙΑ, Η ΠΟΡΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ,ΜΕΣΑ ΣTO ΠΛΟΙΟ ΜΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ, ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΟΛΗ,ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ………………………………………………………………………………………………..

Η ΜΑΡΙΑ , TΩΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ!……………………

ΟΜΩΣ, ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΞΕΝΗ ΤΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ…ΚΑΤΙ ΤΗΝ ΣΠΡΩΧΝΕΙ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΟΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ….ΔΕΚΑΔΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ,ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ [ στον ναο], ΕΝΩ ΑΥΤΗ, ΠΑΡΟΛΗ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ.. ΜΕΝΕΙ ΕΞΩ…—-ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ Η ΕΙΣΟΔΟΣ!!………………………………………………………………………………………………..

ΝΑΙ, ΚΑΛΑ,ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ….ΟΜΩΣ, ΓΙΑΤΙ Σ’ΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΟΧΙ KAI ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ??—-

ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΑΙ??

ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΟΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ………………………………………………………………………………

ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΜΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ,ΑΠΛΩΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ,ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΕ ΚΑΝΟΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ ΚΑΝΟΝΙΚΟΥΣ!!………………

ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΩΡΑ ΕΤΣΙ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΜΙΑ ‘ΜΗ ΚΑΝΟΝΙΚΗ’ ΜΙΑ ‘ΜΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΜΕΝΗ’??? ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΡΩΘΕΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΙΑΣ ΕΤΑΙΡΑΣ………..?? ΑΝ ΗΤΑΝ ΕΤΣΙ,ΤΟΤΕ Η ΠΟΡΤΑ TOY ΝΑΟY ΘΑ ΗΤΑΝΕ ΚΛΕΙΣΤΗ ΣΕ ΑΡΚΕΤΟΥΣ…ΑΝ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΗΤΑΝΕ ΒΕΒΗΛΩΣΗ TOY XΩΡΟΥ,ΤΟΤΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝΕ ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΩΝ.!!-TOTE, Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝΕ ΠΑΝΤΟΥ,- ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΑΟ-ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΜΟΛΥΝΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ‘ΜΗ ΚΑΝΟΝΙΚΟΥΣ’.!Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΩΝ ΟΧΙ ΑΠΟ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ, ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑ!ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΥ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ!!

ΤΟΤΕ,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΕΔΩ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ??

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ..ΕΚΕΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΑΥΤΗ ΤΑΞΙΔΕΥΕ ΜΕ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ, ΕNA ΓΕΓΟΝΟΣ ΕΓΙΝΕ KAΘΟΡΙΣΤΙΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙ ΣΑΥΤΗΝ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ!!:ΛΕΕΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ Ο ΒΙΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ,[ ΑΓ.ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ],ΟΤΙ ΗΤΑΝΕ ΤΕΤΟΙΟΣ Ο ΠΟΘΟΣ ΤΗΣ, ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟ ΣΑΝ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΕΡΩΤΙΚΑ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ…,ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ-ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΤΕΡΟ:-ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑΤΑ..!!!ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑ!! ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΠΟΘΟ!!……………………………………………

.ΑΥΤΗ Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΗΣ,ΑΥΤΗ Η ΑΧΟΡΤΑΓΗ ΔΙΨΑ ΤΗΣ,ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ ΣΑΝ ΕΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΣΜΕΝΟ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΠΙΕΙ!!OΜΩΣ..ΕΝΩ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΝΕΡΟ: ΖΩΓΡΑΦΙΣΜΕΝΟ,ΨΕΥΤΙΚΟ, ΗΤΑΝΕ ΩΣΤΟΣΟ,ΚΑΤΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΠΟΛΥΤΙΜΟ!!!

ΠΟΛΥΤΙΜΟ, ΓΙΑΤΙ ΜΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ,MAYTO TO ΨΕΥΤΙΚΟ ΝΕΡΟ, ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΜΑΡΙΑ,ΖΩΝΤΑΝΗ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΓIA ZΩΗ, ΓΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ,!!- ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΛΑΘΟΣ ΤΡΟΠΟ!!!,ΑΥΤΟΣ Ο ΠΟΘΟΣ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ,ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΛΑΘΟΣ ΤΡΟΠΟ, ΤΗΝ EΚΑΝΕ ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΔΕΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ..ΚΙ ΑΣ ΚΥΤΤΟΥΣΕ ΑΥΤΗ ΤΩΡΑ ΘΟΛΑ…ΑΥΤΟΣ Ο ΣΤΡΑΒΟΣ ΠΟΘΟΣ ΗΤΑΝ ΕΥΛΟΓΙΑ .. ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΣΤΡΑΒΟΣ ΠΟΘΟΣ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΟΤΙ ΤΗΣ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ………

Η ΜΑΡΙΑ,ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΣΟΚΑΡΕΤΑΙ ,..ΜΕΤΑ ΖΗΤΑΕΙ ΠΟΛΥ ΝΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΑΠΕΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ …ΚΑΙ ΜΕΤΑ.. ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ!!! ΤΟΤΕ ,ΒΛΕΠΕΙ OTI AYTO ΠΟΥ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΨΑΧΝΕ ΗΤΑΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ…ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΛΗΘΙΝΗ!!ΕΝΑ ΑΓΓΙΓΜΑ, ΕΝΑ ΦΙΛΙ ΑΛΗΘΙΝΟ- ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΝΕ ΠΑΝΤΟΤΙΝΑ-,–ΝΑ ΔΩΣΕΙ Η ΝΑ ΠΑΡΕΙ—………Η ΜΑΡΙΑ ΒΛΕΠΕΙ ΤΩΡΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΕΡΙ, ΤΗΝ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΩΞΕΙ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΣ ΔΩΣΕΙ ΖΩΗ.. ! Η ΜΑΡΙΑ ΒΛΕΠΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΖΩΓΡΑΦΙΣΜΕΝΟ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΠΟΘΟΥΣΕ ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ,- ΑΥΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ-, ΝΕΡΟ ΖΩΝΤΑΝΟ!!—–Η ΜΑΡΙΑ ΒΛΕΠΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΝΑ ΤΗΣ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΗΘΕΛΕ.ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕ ΟΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕ ΠΟΛΥ–ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΛΗΣΙΑΖΑΝ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ!…Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΗΘΕΛΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΙ!!… ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ!!…..ΝΑ ΔΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ..!! ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΠΛΟΥΣΙΑ ΖΩΗ: ΕΚΕΙ, ΠΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ!! ΕΚΕΙ, ΠΟΥ ZΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΖΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ!!…………….ΟΤΑΝ Ο ΑΛΛΟΣ ΑΛΗΘΙΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ!……………………………………………………………………………………………………………………

ΚΑΙ ΜΕΤΑ.. Η ΜΑΡΙΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ….. ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΧΑΘΗΚΕ ΓΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΙΟΡΔΑΝΗ ΠΟΤΑΜΟ.. ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΕΚΕΙ ΜΑΚΡΙΑ, ΑΥΤΗ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΙΑ ΚΑΙ ΕΒΛΕΠΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ…ΑΥΤΟΥΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΙΟ ΠΡΙΝ ΝΑ ΔΕΙ.. ΚΙ ΑΣ ΕΙΧΑΝΕ ΠΕΡΑΣΕΙ , ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ, ΚΑΠΟΙΕΣ ΒΡΑΔΙΕΣ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΚΡΕΒΒΑΤΙ ΤΗΣ…………………………………………….!ΘΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ…….ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΣΤΑΣΟΥΜΕ……………..

ΓΙΑΤΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΟΣ.. ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΟΜΩΣ ΤΟΥΣ ‘ΚΥΡΙΟΥΣ’ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΤΡΩΕΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

του π. Σιλουανού Β.ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

fdathanasiou.wordpress.com
http://vatopaidi.files.wordpress.com/

ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ..




Βρίσκεται στην Μεταμόρφωση Χαλκιδικής , 2 χιλιόμετρα βορείως του οικισμού, περίπου 96 χιλιόμετρα από την Θεσσαλονίκη , μετά τα Νέα Μουδανιά και στην αρχή της Βρίσκεται στην Μεταμόρφωση Χαλκιδικής , 2 χιλιόμετρα βορείως του οικισμού, περίπου 96 χιλιόμετρα από την Θεσσαλονίκη , μετά τα Νέα Μουδανιά και στην αρχή της Χερσονήσου Σιθωνίας.

Το Ιερό Ησυχαστήριο Τίμιος Ιωάννης Πρόδρομος ιδρύθηκε το έτος 1975 από τον αρχιμανδρίτη Γρηγόριο Παπασωτηρίου.(κάντε κλίκ επάνω στο όνομα του Γέροντα για να τον ακούσετε). Οι πρώτες υποψήφιες μοναχές ήταν οι αδερφές Ευγενία και Μαρία Χωριατάκη, η Σοφία Κενανίδου από την Μεταμόρφωση Χαλκιδικής καθώς και οι αδερφές Τσαπράζογλου από το Βατοπέδι.

Ο χώρος που στεγάστηκε το Μοναστήρι ήταν ο ίδιος με αυτόν που στεγαζόταν το παλιό αγιορίτικο μοναστήρι της Μονής Διονυσίου. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το υπό ίδρυση Μοναστήρι εξυπηρετούνταν αρχικά από το ξωκκλήσι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου. Με την πάροδο του χρόνου ανακατασκευάστηκαν τα παλιά κτίρια στα οποία βρίσκονται σήμερα τα κελιά των μοναχών.

Τα εγκαίνια του καθολικού ναού έγιναν στις 30/08/1981. Είναι ναός βυζαντινού ρυθμού με τρούλο, αφιερωμένος στο Γενέσιο του Προδρόμου. Η κατασκευή του ναού ολοκληρώθηκε μετά από 10 χρόνια από δωρεές των πιστών. Το μοναστήρι γιορτάζει στις 24 Ιουνίου και στις 29 Αυγούστου.

Σήμερα έχει στη δύναμή του 50 μοναχές με ηγουμένη αυτών την αξιοσέβαστη Ευφημία Μοναχή.

Το μοναστήρι δεν δέχεται προσκυνητές Τετάρτη και Παρασκευή καθώς και όλες τις ημέρες της Σαρακοστής.

http://www.ormylia.gr

Γ.Παΐσιος: “Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει την βοήθεια του Θεού”


“Στην κατάσταση πού είναι σήμερα οι άνθρωποι, ό,τι τους λέει ο λογισμός κάνουν. Άλλοι είναι με χάπια, άλλοι παίρνουν ναρκωτικά… Κάθε τόσο τρεις – τέσσερις ξεκινούν να κάνουν μια καινούρια θρησκεία. Ανάλογα, λίγα γίνονται, εγκλήματα, δυστυχήματα κ.λ.π. Βοηθάει ο Θεός. Ήρθε ένας στο Καλύβι και μου λέει: “Έχεις καμμιά κιθάρα;” Πίνει χασίς, έχει όρεξη να μιλάη – δεν σε ρωτάει αν έχης εσύ όρεξη – θέλει και μια κιθάρα!! Άλλοι βαρέθηκαν την ζωή τους και θέλουν να αυτοκτονήσουν ή να κάνουν κανένα κακό, για να γίνει σαματάς. Δεν είναι ότι τους περνάει αυτό σαν βλάσφημος λογισμός και τον διώχνουν. Βαρέθηκαν την ζωή τους και δεν ξέρουν τι να κάνουν. Μου είπε ένας: “Θέλω να με γράψουν οι εφημερίδες ότι είμαι ήρωας”. Οι άλλοι χρησιμοποιούν μερικούς τέτοιους και κάνουν την δουλειά τους. Πάλι καλά, ανάλογα, λίγα γίνονται.

Το καλό είναι πού δεν μας εγκαταλείπει ο Θεός. Ο Καλός Θεός τον σημερινό κόσμο τον φυλάει με τα δυό Του χέρια, παλιότερα μόνο με το ένα. Σήμερα, μέσα στους τόσους κινδύνουν πού ζη ο άνθρωπος, ο Θεός τον φυλάει όπως η μάνα το μικρό παιδί, όταν αρχίζη να περπατάη. Τώρα μας βοηθούν πιο πολύ ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι, αλλά δεν το καταλαβαίνουμε.

Πού θα ήταν ο κόσμος, αν δεν βοηθούσαν!… Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων παίρνει χάπια και είναι σε μια κατάσταση… Άλλος μεθυσμένος, άλλος απογοητευμένος, άλλος ζαλισμένος, άλλος από τους πόνους ξενυχτισμένος. Όλοι αυτοί βλέπεις να οδηγούν αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες, να κάνουν επικίνδυνες δουλειές, να χειρίζωνται επικίνδυνα μηχανήματα. Είναι όλοι αυτοί σε κατάσταση να οδηγούν; Μπορούσε να είχε σακατευθή ο κόσμος. Πώς μας φυλάει ο Θεός και δεν το καταλαβαίνουμε!

Παλιά, θυμάμαι, πήγαιναν οι γονείς στα χωράφια και πολλές φορές μας άφηναν στην γειτόνισσα να μας προσέχη μαζί με τα παιδιά τα δικά της. Αλλά τότε ήταν ισορροπημένα τα παιδιά. Μια ματιά έριχνε η γειτόνισσα και έκανε τις δουλειές της και εμείς παίζαμε ήσυχα. Έτσι και ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι παλιά με μια ματιά παρακολουθούσαν τον κόσμο. Σήμερα και ο Χριστός και η Παναγία και οι Άγιοι τον έναν πιάνουν από ΄δω, τον άλλον από ΄κει, γιατί οι άνθρωποι δεν είναι ισορροπημένοι.

Τώρα είναι μια κατάσταση… Θεός φυλάξοι! Σαν μια μητέρα να έχη δυό-τρία προβληματικά παιδιά, το ένα λίγο χαζούλικο, το άλλο λίγο αλλοίθωρο, το άλλο λίγο ανάποδο, να έχη και κανά-δυό της γειτόνισσας να τα προσέχη, και το ένα να ανεβαίνη ψηλά και να κινδυνεύη να πέση κάτω, το άλλο να παίρνη το μαχαίρι να κόψη τον λαιμό του, το άλλο να παή να κάνη κακό στο άλλο, και αυτή συνέχεια να βρίσκεται σε εγρήγορση, να τα παρακολουθή, και εκείνα να μην καταλαβαίνουν την αγωνία της.

Έτσι και ο κόσμος δεν καταλαβαίνη την βοήθεια του Θεού. Με τόσα επικίνδυνα μέσα πού υπάρχουν σήμερα θα είχε σακατευθή, αν δεν βοηθούσε ο Θεός. Αλλά έχουμε και Πατέρα τον Θεό και Μάνα την Παναγία και αδέλφια τους Αγίους και τους Αγγέλους, πού μας προστατεύουν.

Πόσο μισεί ο διάβολος το ανθρώπινο γένος και θέλει να το εξαφανίση! Και εμείς ξεχνούμε με ποιόν παλεύουμε. Να ξέρατε πόσες φορές ο διάβολος τύλιξε την γη με την ουρά του, για να την καταστρέψη! Δεν τον αφήνει όμως ο Θεός, του χαλάει τα σχέδια. Και το κακό που πάει να κάνη το ταγκαλάκι, ο Θεός το αξιοποιεί και βγάζει μεγάλο καλό. Ο διάβολος τώρα οργώνει, ο Χριστός όμως θα σπείρη τελικά”.

Από το βιβλίο “ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ”
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Α΄

http://www.agioritikovima.gr/

Σάββατο 20 Απριλίου 2013

Ο Ακάθιστος Ύμνος. Ο Ηράκλειος και ο Σέργιος.




Στην Βασιλεύουσα τότε στον πρώτο Θρόνο της οικουμένης, αυτόν του Μέγα και Άγιου Κωνσταντίνου, καθόταν ο Επιβλητικός Ηράκλειος. Ο οποίος είχε περίσσια χάρη. Ήταν ξανθός με μακριά μαλλιά και γένια. Όταν θύμωνε δάγκωνε από πείσμα τα χείλη του και τραβούσε με δύναμη τα γένια του. Έκανε 14 χρόνια πόλεμο με τους Πέρσες και τους Αγαρηνούς για να πάρει πίσω τον Τίμιο Σταυρό Του Σωτήρα μας. Οι λόγοι του ήσαν πύρινοι και πάντα λογάριαζε την βοήθεια του Θεού. Αδέρφια μου έλεγε υψώνοντας τον τόνο της φωνής του. Με την βοήθεια που χαρίζει ο Κύριος στους πιστούς υπηρέτες του, με την αχειροποίητη εικόνα Του σα λάβαρό μας, θα κινήσουμε τον μεγάλο αγώνα μας και η νίκη θα στέψει τα άρματά μας. Οι ουρανοί θα ανοίξουνε οι άγγελοι θα ψάλουνε το Ωσαννά εν τοις υψίστοις για τη νίκη Του Χριστού πάνω στον ζωροάστρη που έχει τώρα Τον Τίμιο Σταυρό του.

Ανεβασμένος επάνω σε βάθρο παρέα με τους δομέστηχους των σχολών ανατολής και δύσης και τον μέγα πρυμικύρη, η κάθε του λέξη σοφά βγαλμένη από το νου του, έμπαινε βαθιά μέσα στην ψυχή των ταπεινών ανθρώπων. Η ομιλία του, έφερνε ρίγος και διαπερνούσε όλο το κορμί τους. Ήτανε σίγουροι ότι θα πέφτανε πάνω στον εχθρό σαν μια καρδιά σαν ένας νους σαν ένα χέρι με περίσσια δύναμη. Όσο μιλούσε ο Ηράκλειος τόσο πιο δυνατά έσφιγγαν τα τζιγούρια τους, τα σκουτάρια, τις σπάθες τους, τα τόξα οι οφικιάλιοι. τα γκέμια οι καβαλάριοι. Φανταστείτε όλο το στράτευμα 150.000 στρατός παρατεταγμένος, με τους δουκάτωρες (οδηγούς) και τους Δρακονάριους (Σημαιοφόρους)

Οι Κατεπάνω (Στρατηγοί) με τις λεγεώνες τους από πίσω και πλάι τους οι έμπιστοι εξπλοράτορες (κατάσκοποι) πίσω τους δυο μπόγια οι σκουλκάτορες (ανιχνευτές) Τουρμάρχες (ταξίαρχοι) κεντηρίωνες, εκατόνταρχοι, δέκαρχοι, όλοι στις θέσεις του. Ακόμα και οι Διποτάτες (τραυματιοφορείς) στο τέλος να βρίσκονται εκεί να ακούσουν τον Βασιλέα τους. Ξέχωρα το καβαλαρικό. Ξέχωρα τα βούκινα και οι τυμπανοκρούστες. Πριν καλά καλά τελειώσει τον λόγο του φώναζαν με όλη τους τη δύναμη. Του Ηρακλείου του πιστού εν Χριστώ αυτοκράτορα πολλά….πολλά τα έτη. Του Ηρακλείου του Καλλίνικου του στρατηλάτη πολλά….πολλά τα έτη. Στα χρόνια του Ηράκλειου στον Θρόνο του Πατριάρχη καθότανε ο ευσεβέστατος Σέργιος. Ο ξεχωριστός αυτός Πατριάρχης εκτός από εμψυχωτής του Ηράκλειου έγραψε και μελοποίησε τον Ακάθιστο Ύμνο.

Τους τελευταίους στίχους του ύμνου πρόσθεσε ο Γεώργιος Πισίδης, ο οποίος τον πρωτοέψαλε στην  Εκκλησιά της Παναγιάς των Βλαχερνών με την μπάσα βαριά γιομάτη μέταλλο φωνή του. Άκρως Βυζαντινοί. Το πώς γράφτηκε είναι μεγάλη ιστορία. Η Μεγαλόχαρη ακούγοντας τους κατοίκους της Πόλης να παρακαλάνε για βοήθεια βούλιαξε τον εχθρικό στόλο με ξαφνική τρικυμία. Οι ιστορικοί λένε ότι υπήρξε ξαφνικός ανεμοστρόβιλος. Τα πτώματα των εχθρών του ναυτικού είχαν σκεπάσει τον Κεράτιο κόλπο. 4000 πνιγμένοι επέπλεαν στα νερά του χώρια πόσοι βούλιαξαν από τη βαριά αρματωσιά τους. Ο κίνδυνος περιορίστηκε μόνο στη στεριά. Αλλά και από εκεί έφυγαν μόλις άκουσαν ότι δεν θα έχουν βοήθεια, καίγοντας οτιδήποτε. Ο Στρατός της πόλης έλειπε τότε σε εκστρατεία με τον Ηράκλειο εναντίων των Περσών προκειμένου να πάρουν τον Τίμιο Σταυρό πίσω. Βρήκαν ευκαιρία οι  Αβαροί που είδαν ότι την Βασιλεύουσα θα την υπερασπίζονταν μονάχα δυο τούρμες όλο κι΄ όλο (2.500) και πήγαν να επιτεθούν.

Έτσι έγραψαν τον Ακάθιστο Ύμνο.

Ονομάστηκε Ακάθιστος από τον Πατριάρχη Σέργιο γιατί θα ψελνόταν και οι πιστοί θα είναι σε όρθια στάση από σεβασμό στην Μεγαλόχαρη. Στις μάχες ο Πατριάρχης περνούσε όρθιος από τις θέσεις μάχης ψέλνοντας και βαστώντας την εικόνα της Μεγαλόχαρης και χωρίς καμιά φύλαξη δεν τον έπιαναν ούτε οι σαΐτες, ούτε τα αναμμένα βέλη, ούτε οι πέτρες που έπεφταν βροχή από τους καταπέλτες. Όταν νικήθηκε ο εχθρός της Πόλης, όλοι οι κάτοικοι έτρεξαν στις Βλαχέρνες που είχαν βάλει φωτιά οι εχθροί. Οι φωτιές πήγαν να Κάψουν τη Εκκλησιά της Παναγιάς των Βλαχερνών. Οι φλόγες όμως εκ θαύματος σεβάστηκαν την Εκκλησία και περιορίστηκαν στα γύρω σπίτια όπου και σβήστηκαν γρήγορα.

Μετά από αυτό το Θαύμα οι κάτοικοι έψαλαν τον Ακάθιστο Ύμνο:

-_ Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια……. Δονήθηκε η Εκκλησία
-_ Ως λυτρωθείσα των δεινών, ευχαριστήρια…………… στριφογύριζαν οι στίχοι στον κουμπέ βγήκαν από τα παράθυρα, κάναν φτερά, πέταξαν ψηλά στον ουρανό ανάγγειλαν στην Χάρη Της την νίκη, την ευγνωμοσύνη του κόσμου της Θεοφύλακτης.

Κατέβασαν τα ουράνια οι ψαλμωδίες στον τόπο τους. Κατοίκησε ο Θεός με τον άνθρωπο για λίγες στιγμές. Η πίστη των Ρωμηών της Βασιλεύουσας είχαν πίστη με ασάλευτα θεμέλια. Δεν λογάριαζαν και δεν νοιάζονταν για τα σύντομα της ζωής των. Την αθανασία της ψυχής μονάχα λογάριαζαν.

Η Παναγιά μας καθημερινά παρακαλεί τον Υιό της να φερθεί με περίσσια φιλευσπλαχνία στην ανθρωπότητα. Τα γόνατά της ματώνουν από τα παρακαλετά.

Έτσι πρέπει να γίνουμε και εμείς οι Έλληνες τούτα τα χρόνια για να αντιμετωπίσουμε τον κάθε είδους εχθρό (εσωτερικά ή εξωτερικά του κράτους). Την Ελλάδα την κατοικούνε οι εκλεκτοί του Θεού που απόγονοι μας και συμπατριώτες μας είναι Άγιοι, Μάρτυρες, Εν Χριστώ Σαλοί, ασκητές και αγωνιστές της Ελληνορθοδοξίας. Καθαροί Στρατιώτες του Χριστού. Η Ελλάδα είναι το τελευταίο ανάχωμα που εμποδίζει τα σχέδια της Παγκοσμιοποίησης. Του αντίχριστου.

Υπολοχαγός Πεζικού Αθανάσιος Νάκος

Δημοφιλείς αναρτήσεις